Nightmare - Insurrection

Nightmare - Insurrection

Label : AFM Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Mijn eerste kennismaking met Nightmare was in 2005, middels de ijzersterke plaat 'The Dominion Gate'. Op de daarop volgende 'Genetic Disorder' had men de zaken iets anders aan gepakt en liet een iets zwaarder en mindere traditionele vorm van heavy metal horen. Maar ook dat album vond ik aardig te pruimen.

Op de nieuwe, inmiddels zevende, studioplaat 'Insurrection' zet het Franse kwintet in eerste instantie de lijn van de vorige album door. Het album maakt een sterke start met de dreigende mid-tempo track 'Eternal Winter', die je gelijk met de openingsriff al bij de strot heeft en de nummers die volgen houdt de band je nog meer in zijn greep. Dat heeft vooral te maken met de ontzettend pakkende riffs, die je gewoon de mogelijkheid niet geven om stil te blijven zitten. Bovendien herbergen de songs over het algemeen een heerlijk duister en spannend sfeertje. De gitaren klinken lekker gemeen en de dreigende ritmesectie geeft je het gevoel van een aanvallende, woeste horde. Zanger Jo Amore beroept zich vaker op zijn scherpere kant en maakt eveneens een furieuze indruk. Hierdoor klinken de meeste nummers behoorlijk wraakzuchtig.

Er is echter genoeg ruimte gemaakt voor melodie├źn en typische power metal passages. Luister bijvoorbeeld naar 'Angels Of Glass' of het mooie en gevoelige 'Target For Revenge', waarbij vooral Jo Amore wederom bewijst een klasse zanger te zijn. Dat is echter maar een kleine voorbeeld, want elk nummer zit vol met tempo- en sfeerwisselingen, waardoor 'Insurrection' een behoorlijk veelzijdig plaatje is geworden.

Voor de productie heeft men de keus laten vallen op een van de beste metal producers van de afgelopen jaren, namelijk Achim Kohler (bekend van o.a. Primal Fear en Sodom). Hij heeft het album precies het juiste geluid en kracht gegeven en heeft er bovendien voor gezorgd dat men wederom ander klinkt dan op de voorgaande albums.

Mijn enige punt van kritiek is dat het album met een speeltijd van 55 minuten een beetje aan de lange kant is, waarbij men op het eind je aandacht dreigt te verliezen. Maar al met al is dit zonder twijfel een van de beste heavy metal albums van Franse bodem en ik hoop dat de band binnenkort de erkenning krijgt die ze verdienen. Als je van bands zoals Nevermore, Brainstorm, Iced Earth of Eidolon houdt, moet je deze plaat zeker eens beluisteren. Luistertip: 'Three Miles Island'; met dit nummer heeft de plaat gewoon vijf punten extra gescoord! Geweldig!

<< vorige volgende >>