W.A.S.P. - Babylon

W.A.S.P. - Babylon

Label : Demolition Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Ik ben jarenlang een grootliefhebber geweest van de New Yorkse metal legende W.A.S.P. De muziek spreekt natuurlijk voor zich en wie kan een tiener kwalijk nemen omdat hij de bloederige show van Blackie Lawless en zijn mannen hoogst interessant vindt? Na een behoorlijk negatieve interviewervaring met meneer de rockster Lawless in 2007 heb ik de band ongeveer een jaar totaal links laten liggen. De uitgebreide cd- en platencollectie bleef of de plank liggen en de T-shirts bleven lange tijd in de kast. Toch bleef het na een tijdje behoorlijk te kribbelen om prachtige platen zoals 'The Headless Children', 'The Crimson Idol', 'The Last Command' en natuurlijk de ongevenaarde debuut weer eens onder de naald te zetten. En ja, ik vind de muziek nog steeds fantastisch!

Twee jaar na het laatste album 'Dominator' komt de band met de opvolger 'Babylon' en eerlijk gezegd was ik erg benieuwd naar deze elpee. Blackie heeft namelijk nooit dezelfde plaat twee keer gemaakt en weet ondanks zijn herkenbare schrijfstijl altijd met iets anders te komen. Nou had ik bij 'Dominator' al het gevoel dat Blackie enigszins teruggreep naar zijn muzikale verleden. Met 'Babylon' is dat gevoel alleen maar sterker geworden. De intro van de openingsnummer 'Crazy' heeft bijvoorbeeld wel heel erg van de intro van 'Wild Child' en roept een eighties-feel op. Uiteraard is ook de sfeer van W.A.S.P.'s mijlpaal 'The Crimson Idol' heel erg aanwezig. Een stevige song zoals 'Thunder Red' had daarnaast niet op 'Dying For The World' misstaan. Over het algemeen moet ik ook heel erg denken aan de sfeer die men vooral op de eerste deel van de tweeluik 'The Neon God' liet horen.

Alles bij elkaar opgeteld garandeert uiteraard kwaliteit en Blackie's stem maakt het geheel nog herkenbaarder. Al moet ik zeggen dat de genadeloze hand der tijd zeker zijn sporen heeft achtergelaten op zijn unieke stem. Dat komt vooral tot uiting in de gevoelige 'Into The Fire', overigens een mooie power ballade die alleen hij kan zingen. Waar hij vroeger ook iedereen een kop kleiner maakte met zijn messcherpe zang, klinkt hij op sommige momenten enigszins geforceerd en zing over het algemeen ook lager. Toch blijft hij een van de meest herkenbare en unieke zangers aller tijden.

Hoewel 'Babylon' zeker een interessant album is geworden, muzikale kwaliteiten laat horen en garant staat voor een klein driekwartier luisterplezier, krijg ik soms ook het gevoel dat de muzikale inspiratiebron enigszins uitgeput is! Of het feit dat het album geschreven is toen de band op wereldtournee was er iets mee te maken heeft weet ik. Het feit blijft dat 'Babylon' je in tegenstelling tot zijn voorgangers niets nieuws biedt. Dat twee van de negen songs op het album covers zijn (Deep Purple's 'Burn' en Chuck Berry's 'Promised Land') zegt wat dat betreft ook wel genoeg. Met ongenspireerde liveshows van de afgelopen jaren in het achterhoofd wordt het hier bovengenoemde vermoeden alleen maar sterker. Al met al is 'Babylon' een zeer respectabel en typische, maar weinig verassende W.A.S.P. album, die de fans absoluut niet zal teleurstellen.

<< vorige volgende >>