Bloodbath - Resurrection Through Carnage

Bloodbath - Resurrection Through Carnage

Label : Century Media | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Monique : Na twee jaar komt het illustere gezelschap Bloodbath dan eindelijk met het vervolg op hun succesvolle 3-track EP 'Breeding Death'. En als ik zeg 'eindelijk' dan bedoel ik ook 'eindelijk'. Deze EP, die de oude glorie van de Zweedse jaren 90 Death Metal deed herleven, smaakte naar meer, veel meeren nu is er dan een full-length album in de traditionele stijl van onleesbare logo's, bloeddoordrenkt artwork en bands zoals Entombed, Grave en Dismember. De line-up is voor fans van het genre n groot feest van herkenning: vocalist Mikael kerfeldt (Opeth) - gitarist Anders Nystrm (Katatonia, Diabolical Masquerade) - bassist Jonas Renske (Katatonia, October Tide) - en 'last, but certainly not least' Mr. Dan Swan (Edge of Sanity, Nightingale) achter de drumkit.

De verwachtingen waren hooggespannen maar wat is het uiteindelijk geworden, dat schijfje 'Resurrection Through Carnage'? Noudit broederschap der voorvechters van de Zweedse Death hebben er iets prachtigs van gebrouwen! Heerlijke vocalen, flink zwaar en laag (maar niet TE) en goed verstaanbaar. En dan die gitareneen heerlijk "smerig old-school geluid. En dat alles in combinatie met aangename (gehaaste) hak-ritmes, stuiterende riffjeseen "catchy geheel met de welbekende Zweedse (licht-)melodische inslag. Om kort te gaan: deze CD loopt als de spreekwoordelijke trein!

Toen ik deze CD voor de eerste keer opzette (nadat ik een rondedansje gedaan had omdat mij de eer ten beurt was gevallen dit exemplaar te mogen bespreken) was ik niet onmiddellijk volledig overtuigd van de kwaliteit. Ja, natuurlijk klonk het allemaal wel lekker, zelfs goed, maar de 3 nummers van de 'Breeding Death' EP zaten ,na oneindig vaak luisteren, zo in mijn geheugen gegrift dat de volle impact van deze nieuwe nummers niet ineens doorkwam. Maar nu, inmiddels vele luisterbeurten later heeft dit schijfje zijn werk kunnen doen en is opgenomen in mijn basis-collectie "muziek terwijl u met de trein reist. De nummers zijn gevarieerd genoeg om op een lange tocht niet te gaan vervelen, integendeel iedere keer dat ik 'Resurrection' luister ga ik hem meer waarderen. 'Ways To The Grave' is een geweldige opener, 'Bathe In Blood' is een andere favoriet en 'Like Fire'enenen eigenlijk zijn ze gewoon allemaal lekker!

Valt er dan helemaal niets aan te merken op deze Bloodbath-release? Natuurlijk wel. Het album bevat een aantal (balance-)effectjes en andere tierelantijntjes die beter achterwege gelaten hadden kunnen worden want ze voegen helemaal niets toe en zijn bij vlagen zelfs ergerlijk. Dat heeft zo'n CD toch niet nodig, mannen! Zal ik voor deze overbodige shit nog 1 of 2 puntjes aftrekken?Ach kom, we maken het af op een prachtig rond getal:

<< vorige volgende >>