Marduk - Wormwood

Marduk - Wormwood

Label : Regain Records | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Tormentor Erich : Als een grote band toe is aan het elfde studio album dringen zich onherroepelijk een aantal vragen op. Gaat men verder via de bekende weg of wordt het zo langzamerhand niet eens tijd voor vernieuwing? Bij de eerste optie zullen de liefhebbers van het oude werk opgelucht adem halen maar zullen ook veel mensen zeggen dat het allemaal al eens is gedaan, en bij optie twee zullen die liefhebbers van het oude werk teleurgesteld afhaken terwijl die anderen juist de artistieke vooruitgang een warm hart toedragen. Dat deze tweesprong in het verleden bij menig bands al voor problemen heeft gezorgd hoef ik jullie niet te vertellen, maar dat Marduk met 'Wormwood' het perfecte antwoord heeft gecreëerd voor hun volgelingen in deze tweestrijd, dat is wellicht het belangrijkste nieuws omtrent de nieuwe schijf. Morgan en co hebben het gepresteerd om die bekende brute kracht die ze hebben nog steeds te vertalen naar typische songs en de voorzichtig opgezochte nieuwe grenzen zijn op een dusdanige manier in de tracks verwerkt dat zowel de oude liefhebbers als ook de mensen met vernieuwingsdrang opgelucht adem kunnen halen.

'Wormwood' begint met 'Nowhere, No-One, Nothing', een song die snel is maar ook al wat ruimte laat voor een opvallende basgitaar partij in het tussenstuk. Via het zes minuten tellende 'Funeral Dawn' komt men echter in andere sferen terecht. Dit werkje klinkt alsof je zit gevangen op een groot slavenschip waarbij je gedoemd bent om te roeien op het ritme van de zware drums die monotoon maar toch stevig doordreunen. Ik vraag me af of de eerdere samenwerking met de Primordial zanger hier iets mee te maken heeft gehad, en ik moet toegeven dat ik vooral in het begin van deze track ook nog even aan Falkenbach moest denken. Verder valt op dat het zeven minuten durende 'To Redirect Perdition' een zwaar midtempo heeft, doorspekt is met veel melodie, hier en daar een soundscape laat horen en zelfs voorzien is van effecten op het gitaarwerk. Ook de afsluiter 'As A Garment' wil ik niet onvermeld laten omdat deze erg sfeervol en experimenteel is zeker wanneer je naar de rustige (!) drum en bas partijen luistert. Maar zoals reeds eerder gezegd hoeven de liefhebbers van typische snelle Marduk pareltjes niet te vrezen. 'Whorecrown' is voorzien van vette drums en het refrein nodigt uit to meebrullen, 'Into Utter Madness' raast voorbij met veel gitaar variatie en een 'This Fleshly Void' is een typische Marduk stamper.

Behalve de songs zelf valt op dat Mortuus steeds meer afwisseling in zijn stem laat doorklinken. De productie is deze keer niet zo massief, eerder een tikkeltje transparant waardoor de songs iets meer ademen. Het enige minpuntje aan 'Wormwood' is het twee minuten durende instrumentaaltje 'Unclosing The Cure' dat als een soort spooky tussendoortje moet dienen maar dat men net zo goed weg had kunnen laten. Voor de rest heb ik niets anders dan lof. 'Wormwood' is een groei album dat verrast en toch oerdegelijk is. Wat wil je nog meer.

<< vorige volgende >>