Ensiferum  - From Afar

Ensiferum - From Afar

Label : Spinefarm | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Vera : Sinds de release van 'Victory Songs' (2007) heeft het succes van Ensiferum zich wereldwijd verspreid. Daar heeft de Finse folk metal band ook hard voor gewerkt. Het begon nog nederig met een Europese tournee, een aantal festivals en een Finse tour in 2007, maar het tourschema van 2008 was duizelingwekkend druk. Drie Europese en drie Amerikaanse tournees is niet niets en de enthousiaste band kan men inmiddels dan ook één van de topacts in de florerende pagan metal scène noemen.

Zij mogen dan de tijden mee hebben - "folk metal” is inmiddels zo populair dat er hele festivaltournees voor opgezet wordt - het is toch vooral een kwestie van kwalitatieve albums uitbrengen. Daar kunnen we nu 'From Afar' aan toevoegen, het vierde wapenfeit dat in de startblokken staat om volledige volksstammen te veroveren. Het schrijfproces verliep erg vlot en de songs worden per album meer episch en langer. Ensiferum beheerst dit kunstje echter perfect. 'From Afar' beluisteren is als begeesterd worden door een fenomenale soundtrack. Glorieus en weids van aanpak, strijdlustig en intens als de spannendste film. De band - met nieuwe keyboardspeelster Emmi Silvennoinen - trok zich terug in de landelijke Petrax studio om de nieuwste creaties vast te leggen voor het nageslacht.

Men ging voor een ontwikkeling met meer diepgang. Daarbij kwam het gebruik van simfonische arrangementen - altijd goed voor een gevoel van grandeur - meer op de voorgrond te staan. Een band in volle ontwikkeling is dit, geen stagnatie te merken! Een evolutie die plaatsgrijpt op natuurlijke wijze zonder de fans af te schrikken. Althans, dat mogen we hopen. Een weemoedig, dromerig intro is hen nooit vreemd geweest, zo start 'From Afar' dan ook met het semi-akoestische, folky 'By The Dividing Stream'. Wie na bovenstaande uiteenzetting vreest voor minder vuur en furie, krijgt met de uptempo krijgsliederen 'From Afar' en 'Twilight Tavern' (niet alleen kloeke samenzang, maar een heus koor) het nakijken. Hoogtepunt is echter een wonderlijke compositie 'Heathen Throne' (11 minuten lang) die aan het einde nog een vervolg van dik twaalf minuten kent. De Ensiferum sfeer is herkenbaar, maar men opent nieuwe horizonten met slepende passages, kalmere zang, folk instrumenten en natuurlijk ook Petri's ruwe stem en de welbekende samenzang van de mannen. Het aanstekelijke 'Smoking Ruins' voorspel ik een grote toekomst als nieuwe live klassieker, terwijl in het filmische 'Stone Cold Metal' zelfs een jazzy intermezzo verweven zit.

Zonder de eigen identiteit te verliezen is Ensiferum er dan ook in geslaagd om een afwisselend en fantastisch vierde album af te leveren dat voor mij alvast één van de hoogtepunten van het jaar is. Mis hen niet wanneer ze in oktober weer onze contreien aandoen!

<< vorige volgende >>