Destroy Destroy Destroy - Battle Sluts

Destroy Destroy Destroy - Battle Sluts

Label : Black Market Activities | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Ramon : Je ziet de bandnaam en het eerste wat je te binnen schiet is: Marduk - 'Baptism By Fire', vanwege het zinnetje "Death rips the sky - attack, attack, ATTACK. Dan ben je al net zo verziekt als ik. Waar Duran Duran en Danger Danger het nog met twee dezelfde namen moesten doen, komt de maker van het album 'Battle Sluts' maar liefst drie keer zijn naam aankondigen. Wie biedt meer? Dat is wel handig. Je kiest een bandnaam, die blijkt al te bestaan, dan zet je hem er gewoon nog een keer achter, blijkt die OOK al te bestaan. Dan zet je hem er gewoon NOG een keer achter. Dus op het laatst ga je bands krijgen met de naam Nemesis of the Nemesis' Nemesis. Maar goed, we dwalen af

De opener is 'The Second Coming', wat er op zal duiden dat dit het tweede album van de heren uit Tennessee zou moeten zijn, wat ook juist is. Hiervoor brachten ze in 2006 al 'Devour The Power' uit. In 2003 werd de band opgericht in Murfreesboro, en hun doel was om de oude thrash te mengen met glam (wat ten tijde van ontstaan overigens elkaars vijanden waren), gemengd met moderne Scandinavische en melodieuze (death) metal. Hun huidige bezetting lijkt uit zeven man te bestaan, maar de laatste is hun "Jester & Lights man. Ik neem aan dat hij niet verantwoordelijk is voor het schrijfproces, dus dan komen we uit op zes mensen. Oh, hij doet ook achtergrondzang. Zeven man, dus. Hun eerste optreden ooit was in een pizzeria, als opener voor Mastodon. In die tussenliggende periode hebben ze afscheid genomen van alweer drie drummers, n zanger en vier toetsenisten.

De teksten zijn vrij aardig, hoewel ik werkelijk niets snap van "I'll seek my teeth into any of your spells, uit het liedje 'Agents Of Hipocrisy'. Verder gaat het hoofdzakelijk over epische strijdtonelen en vurige lemmeten, dat soort inhoud. De muziek is een heel ander verhaal. Die is pakkend, herosch en toch puur metal. De zang vuig en onheilspellend, met een kraakje erin die bij sommige black metal bands ook terug te horen valt, maar dan thrashier. De toetsen vleien een sierlijk deken over de gedempte gitaarriffs, wat zorgt voor een prettig verwarrend contrast. De andere keer pakt de gitaar de melodie weer helemaal naar zich toe. Je hoort op de n of andere manier, alle eerder genoemde invloeden ten spijt, dat het een Amerikaanse band pur sang is, maar wel een behoorlijk goeie, al met al. Ze laten zich duidelijk inspireren door de huidige generatie Zweedse en Finse bands, waarbij melodie en gitaartechniek gecombineerd worden met sfeervolle toetsen. De productie had overigens wel ietsje beter gekund. Je hoeft niet te verwachten dat Destroy Destroy Destroy zich gaat meten met de groten der aarde, maar de moeite van het luisteren zijn ze zeker wel een keer waard.

Ze willen ook nog even speciaal vermelden dat ze zo dronken als een tor het laatste liedje, 'Battle Sluts Drinking Song' hebben geschreven en gespeeld. En als zij het al bijzonder genoeg vinden om te vermelden, waarom zou ik het je dan onthouden. De heren houden van veel drinken. Zou daarom die ene vrouw die ze ooit op toetsen hebben gehad weg zijn gegaan? In dat geval maar snel een tour met Children Of Bodom regelen en een wedstrijdje doen welke band het het langst volhoudt zonder concerten af te moeten zeggen wegens botbreuken van sleutelfiguren.

<< vorige volgende >>