Ted Nugent - Motor City Mayhem - the 6,000th concert

Ted Nugent - Motor City Mayhem - the 6,000th concert

Label : Eagle | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: DVD/Video

Richard V. : In 2008 gaf Ted Nugent zijn 6000e concert. Nu zijn er in de jazzwereld diverse artiesten die een dergelijk aantal optredens hebben verzorgd en ook mensen als James Brown, Fats Domino en Little Richard hebben dat aantal waarschijnlijk wel gehaald, maar in de hardrockwereld is het absoluut een record. Zelfs veteranen als Black Sabbath, Aerosmith, Kiss, Alice Cooper of Blue Oyster Cult komen niet in de buurt van dat aantal optredens. Petje af dus voor deze prestatie van oom Ted.

Op 4 juli 2008 speelde Ted zijn jubileumconcert in zijn thuisstaat Michigan voor dik 20.000 bezoekers. De opening is nogal ongebruikelijk met een rits militairen op het podium en een grote taart waaruit een strakke blondine verrijst in een stars & stripes bikini. Ted begint met een cover van het Amerikaanse volkslied 'Star Spangled Banner'. Na al die patriottische flauwekul neemt Ted het publiek mee op een reis door zijn muzikale verleden en speelt daarbij vooral nummers van de albums die hij maakte in de jaren zeventig. Van de albums die hij in de jaren tachtig maakte ('Nugent', 'Penetrator', 'Little Miss Dangerous' en 'If You Can't Lick 'Em') komt opmerkelijk genoeg geen enkel voorbij, terwijl een kraker als 'Thunder Thighs' toch moeiteloos in de setlist had gepast. Ook van zijn Damn Yankees periode komt geen enkel nummer voorbij. Waren Tommy Shaw en Jack Blades niet in de buurt?

Ted's band is dezelfde als die verleden jaar in Amsterdam optrad: Mick Brown (ex Dokken) op drums en Dave Meniketti look-alike Greg Smith op bas. Het trio baant zich vol energie een weg door de klassiekers en krijgt tussentijds gezelschap van Ted's stokoude gitaarleraar Joe Podorsek voor een cover van 'Honky Tonk', drummer Johnny Badanjek voor een cover van 'Jenny Take A Ride' (dat de meesten kennen van de Sisi reclame) en voormalig Nugent zanger Derek St. Holmes voor uitvoeringen van 'Hey Baby', 'Cat Scratch Fever' en 'Stranglehold'. St Holmes ziet er als een zongebruinde levensgenieter en speelt vol enthousiasme zijn partijtje mee. Het publiek bestaat vooral uit veertigers, vijftigers en zestigers die jammer genoeg niet verder komen dan incidenteel wat heupwiegen en meeklappen. Het publiek zit voornamelijk stil en dat is niet erg bevorderlijk voor de sfeer. Ted is met zijn zestig jaar natuurlijk ook niet meer de jongste. Hij beweegt nog volop, maar de tijden van wilde klauterpartijen, gekke sprongen en liaangeslinger liggen ver achter hem. Na de traditionele afsluiter 'Great White Buffalo' uit zijn Amboy Dukes periode volgt nog het nummer 'Fred Bear' waarin we beelden van Ted's beruchte jachtpartijen zien.

Het is absoluut een verdienste dat Ted het tot zesduizend optredens heeft geschopt, maar een derde DVD na de vrij recente DVD's 'Sweden Rocks' en 'Full Bluntal Nugity' is toch een beetje overbodig. De geluid- en beeldkwaliteit zijn echter dik in orde, dus liefhebbers van Nugent kunnen weer met een gerust hart toeslaan.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>