Ex Deo - Romulus

Ex Deo - Romulus

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Vera : Dit is de klapper van de maand! Achter de naam Ex Deo gaat een initiatief schuil van Kataklysm boegbeeld Maurizio Iacono, een lang gekoesterde droom zelfs. De man die al jaren de motor en frontman van deze Canadese death metal formatie is, had nog een hoger ideaal: zijn passie voor geschiedenis reflecteren in een conceptalbum over het oude keizerrijk Rome. De legende wil dat de stad ontstaan is aan de Tiber en Romulus de eerste koning was. Romulus en Remus waren kinderen van Mars, de oorlogsgod en opgevoed door een wolf. Natuurlijke seinen (een zwerm vogels) gaven aan dat Romulus koning moest worden en hij schakelt zijn broer uit. Dit album bestrijkt de glorieuze geschiedenis van de Italiaanse hoofdstad en haar aloude geschiedenis, de opgang en verloedering.

Het is een episch meesterwerk geworden. Een gure wind waait over de vlakten, terwijl sacrale koorzang overgaat in ruwe metal met de typerende vocalen van Maurizio. Verkondigend en glorieus. De man gaat echter veel dieper en verder dan we gewoon zijn op dit album. Zijn vocalen zijn bovenal meer verstaanbaar, edoch ontegensprekelijk ruw, maar verscheiden. Dit heeft allemaal te maken met het muzikale kader dat een voor de hand liggend bombastisch en episch tintje heeft bij een onderwerp als dit. Daar horen ook simfonische arrangementen bij die de nummers van de nodige grandeur voorzien.

Maurizio vond gelijkgestemden in de volgende muzikanten: JF Dagenais (hij produceerde het album ook), Stephane Barbe en Max Duhamel, Francois Mongrain (Martyr) en Jonathan Leduc (Blackguard). We kunnen hier gerust spreken van de crème de la crème van de nieuwe Canadese scène. Daar houdt het echter niet bij op. In 'Storm The Gates Of Alesia' citeert Nergal (Behemoth) een befaamde quote van Caesar, in het uiterst raggende en beklijvende 'The Final War (Battle Of Actium)' speelt Karl Sanders (Nile) het bloed onder zijn nagels in een duizelingwekkende gitaarsolo en in 'Cruor Nostri Abbas' horen we de hemelse melodische leads en een vluggere solo van Obsidian C. (Keep Of Kalessin). Maurizio wou enkel gastbijdragen van muzikanten die ook een passie hebben voor geschiedenis.

Muzikaal sleept dit album je mee naar vervlogen tijden. Met over-the-top leuzen, spetterende solo's, daadkrachtige verkondigingen en een heftigheid die balanceert tussen death en black metal. We kunnen best de vergelijking trekken met 'Kolossus' van Keep Of Kalessin: ruw, enige grandeur en de sfeer van het verhaal op sublieme wijze omgezet in extreme muziek. Muziek die echter niet bruut of lomp op je inhakt, maar getuigt van een gigantische beschaving. Een meesterwerk!

<< vorige volgende >>