God Dethroned - Passiondale

God Dethroned - Passiondale

Label : Metal Blade | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Ramon : Dames en heren: de thrashendste godverdomde blackened death metal band die ooit heeft bestaan is terug! Compleet verbijsterd door de superieure felheid en kracht, gedragen door het helderste geluid dat dit geweld toelaat, luister ik deze schijf met mijn mond wagenwijd open. En nog een keer, en nog een keer. Ik sta inmiddels op twaalf keer, in vier dagen. Melodie, drama en geweld zoals het in het echt aanvoelt, gevangen in tien adembenemende stukken. De unieke en onmiskenbare stem van Henri Sattler predikt oorlog dit keer en niets anders dan oorlog. De slag om Passendale, een hel van modder en vuur in de Eerste Wereldoorlog, was de enige bron van inspiratie voor dit conceptalbum van God Dethroned. Ironisch genoeg is die inspiratie opgedaan in de omgeving van Ieper, de woonomgeving van de vorige gitarist Isaac Delahaye, die over is gelopen naar Epica, nog voor het schrijfproces van dit jongste meesterwerk aanving. Ik heb vernomen dat er geen scheve gezichten zijn om die beslissing. Drummer Arin van Weesenbeek vergezelde hem daarbij en hij werd vervangen door Roel Sanders, die God Dethroned ooit verliet voor Inhume, maar die nu dus weer terug is. Ondanks het feit dat Susan Gerl (Murder Syndicate) nu een deel van het gitaarwerk toebedeeld heeft gekregen, heeft Sattler autocratisch alle muziek en teksten voor zijn rekening genomen, wat weer een beetje bijdraagt aan het beeld dat veel mensen hebben van de gesloten wereld rondom God Dethroned. Maar als je al twaalf jaar (ik was niet bijzonder onder de indruk van 'The Christhunt'') zulke muziek weet te produceren, doe vooral zoals je denkt dat je het moet doen, zou ik zeggen.

De naam "Passiondale ontstond doordat Engelstalige soldaten nogal moeite hadden met de uitspraak van het Franse "Passchendaele. Velen zijn geneigd te vergeten wat een pure erbarmelijke tijd de Eerste Wereldoorlog geweest is. Dit komt dan uiteraard met name door de walgelijkheden en de zuiveringen van de Tweede Wereldoorlog, maar vergeet niet dat de Eerste Wereldoorlog niet minder dan vijftien, met sommige berichten oplopend tot zeventien miljoen slachtoffers heeft geist. Zowel soldaten als burgers. Dat betekent vijf miljoen idioten die met een auto een menigte in Apeldoorn inrijden op Koninginnedag. Deze oorlog, in die tijd bestempeld als "De Grote Oorlog, was de eerste waarin breed gebruik werd gemaakt van mitrailleurs (wat eigenlijk een "mitrailleuze is), tanks, vliegtuigen, gifgas (wat op dit album "poison foggenoemd wordt) en prikkeldraad. Oorlogsstrategen waren niet voorbereid op deze nieuwe middelen en besloten met aanvalsplannen uit de daarvoor liggende eeuw de gevechten aan te gaan, wat voor onvoorstelbare impasses heeft gezorgd. Her wordt aan gerefereerd in het nummer 'Drowning In Mud'. Hierdoor werden de soldaten gedongen kilometerslange loopgraven te graven om zich in te verschuilen en van daaruit de oorlog te vechten. Met elke soldaat die stierf, werd dankzij de dienstplicht weer een nieuwe lichting jongen mannen opgeroepen om als kanonnenvoer te dienen. Er is in al die jaren niet zo heel veel veranderd, op de plicht na. Bloed is nog steeds de brandstof voor de overwinning. Met elke kleine overwinning die behaald werd, kon maar weinig resultaat geboekt worden. Er werden stukjes niemandsland (kun je eigenlijk zeggen dat land van iemand is?) veroverd, die vervolgens weer keihard verdedigd dienden te worden. Dankzij de verschillende internationale bondgenootschappen die er in die tijd waren, werden voor het eerst in de geschiedenis de fronten op diverse plaatsen tegelijk geopend en zelfs op de kolonin werd de strijd gevochten. Hierdoor werd het de eerste oorlog die op bijna alle continenten uitgevochten werd. Het duurde ruim vier jaar en het resulteerde in een situatie die landen als Duitsland de Tweede Wereldoorlog in dwong.

God Dethroned heeft dit onderwerp uitgekozen om zijn eigen rauwheid te onderstrepen en legt daarmee volledig zijn empathische kant bloot, die in eerdere nummers gebaseerd op historische gebeurtenissen al wat ruimte heeft gekregen. Op gezette momenten werden die namelijk al vanuit de eerste persoon enkelvoud gezongen, waaruit betrokkenheid weerklinkt. Dat is nu weer een aantal keren gedaan en de demonische kant van Henri Sattler is even aan de kant geschoven, maar ik weet zeker dat we die wel weer terug gaan zien. Zoals al eerder vermeld heeft drummer Roel zijn plekje terug gevonden naar de commando-eenheid van God Dethroned, na zijn avontuur met Inhume. Daarnaast is toetsenist Danny Servaes weer opgetrommeld om atmospherische bijdragen te leveren, zoals hij dat in het verleden ook al heeft gedaan. Uit mijn hoofd op 'The Grand Grimoire' en op 'Bloody Blasphemy' voor het laatst. Zijn bijdrage is uitstekend. Niet te dominant en niet te onopvallend. Producer Jrg Uken spelt de toetsen op opener 'Cross Of Sacrifice'. Een ander ding dat het verleden heeft uitgewezen, is dat er mensen zijn die kunnen zingen en mensen die dat gewoon niet kunnen. Daarom is Marco van de Velde (The Wounded) gevraagd een bijdrage te leveren met gewone zang, op de nummers 'Poison Fog' en 'No Survivors'.

God Dethroned bestaat nu uit het enige originele lid en oprichter van de band Henri "The Serpent King Sattler op gitaar en zang, drummer Roel Sanders, lead en slaggitariste Susan Gerl en bassist Henke Zinger. Deze bezetting heeft inmiddels al een indrukwekkend deel van de wereld gezien, wat met hun andere ondernemingen misschien minder eenvoudig was geweest om te behalen. Wederom is het opgenomen en gemixt in de Soundlodge Studio en het resultaat is voorbij fantastisch. Ik hou me dan ook niet in en zeg gewoon dat dit samen met de nieuwe Kreator mijn favoriete album van 2009 tot nu toe is. Zonder enige twijfel zullen fans luidkeels mee gaan zingen met pakkende nummers als 'Poison Fog', 'Passiondale', 'Behind Enemy Lines' en 'No Man's Land'. In sommige nummers is overigens daadwerkelijke oorlogspropaganda verwerkt, wat het nog wat interessanter maakt. Het artwork is overigens ook onvoorstelbaar indrukwekkend. Een gekroonde adelaar met een militaire begraafplaats op zijn vleugels en bloedvlekken erachter. Hij "vliegt boven een dor landschap, dat niet onwaarschijnlijk het decor van n van de gevechten zou kunnen zijn. Het logo is als altijd weer in details aangepast naar de stijl van het nieuwe album. Je kan overigens in overweging nemen het album op vinyl te bestellen, maar wees snel, er is maar een beperkte oplage. Die traditie is ook in stand gehouden, want het aantal exemplaren dat beschikbaar is, is beperkt tot zeshonderd zesenzestig. De innovatieve gitaarstijl van Isaac Delahaye moet gemist worden op 'Passiondale', maar dat heeft de identiteit van God Dethroned alle behalve beschadigd. Zorg dat je de hand weet te leggen op hun laatste "serenade in lood. Vergeet nooit de rauwheid van Passiondale.

<< vorige volgende >>