Primal Fear - 16.6 (Before The Devil Knows You’re Dead)

Primal Fear - 16.6 (Before The Devil Knows You’re Dead)

Label : Frontiers Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Primal Fear zal bij de meeste metal fans bekend staan als een onvervalste heavy metal band. Met de in 2007 verschenen 'New Religion' bewezen onze Duiste echter van vele markten thuis te zijn en kwamen naast vertrouwde Fear-nummers ook met verassingen om de hoek kijken.

Twee jaar later ligt de achtste studioplaat '16.6 (Before The Devil Knows You're Dead)' voor mijn neus en ik was heel erg benieuwd wat de band rond de muzikale duizendpoot Mat Sinner en zanger Ralf Schepers ditmaal in de petto zou hebben. De band had namelijk regelmatig op hun website kenbaar gemaakt dat de nieuwe elpee wederom verassingen zou bevatten. Welnu, na een korte intro krijgen we met 'Riding The Eagle' een prachtig heavy metal nummer in de traditionele Fear-stijl, dat vooral goed past bij het materiaal op 'Nuclear Fire'. De daarop volgende titelnummer klinkt wederom vertrouwd, maar tegelijk ook zwaarder en moderner dan we van ze gewend zijn. De eerste echte verassing komt echter met 'Black Rain'. Deze song heeft met zijn Midden-Oosterse klanken een mystiek sfeertje en laat wederom een geniale, veelzijdige kant van de muzikanten zien. Ook 'Black Rain' kent een moderner geluid, maar heeft sterke overtuigingskracht. Datzelfde geldt ook voor de zeven minutendurende 'Torn', die ondanks zijn zware karakter toch erg melodieus en gevoelig klinkt. Het gevoelige horen we vervolgens terug in 'No Smoke Without Fire' en vooral 'Hand Of Time'. De laatstgenoemde heeft een AOR-achtige karakter en valt op door de akoestische gitaren en vooral het feit dat alle bandleden verantwoordelijk zijn voor de zang.

De enige, voor mij persoonlijk, onaangename verassing is 'Soar'. Dit klinkt namelijk t modern voor mijn smaak. Het nummer heeft een zware Nu-metal karakter en als ik duidelijke vergelijkingen met Korn voorbij hoor komen, houdt het voor mij snel op. Dit hadden ze ook gewoon weg kunnen laten. Gelukkig laat men met onder andere 'Killbound', 'Smith & Wesson' en 'The Exorcist' ook een aantal regelrechte rockers horen in de stijl van de eerste vier albums, waardoor de plaat ondanks de nieuwe invloeden toch vertrouwd klinkt. Alleen vind ik het behoorlijk jammer dat Ralf Scheepers' fantastische hoge zang nauwelijks wordt ingezet. Dat was voor mij toch wel n van de Primal Fear's sterke kanten. Maar goed, de band bewijst in ieder geval nogmaals constant door te willen groeien en risico's durft te nemen, zonder hun oorspronkelijke geluid uit het oog te verliezen..

Door de nieuwe invloeden en het moderner geluid heeft '16.6' echter behoorlijk wat tijd nodig te groeien. Persoonlijk had ik iets van twintig (!!!) luisterbeurten nodig om dat plaat volledig te kunnen waarderen, maar dat was zeker de moeite waard. Ik wil u dan ook adviseren om het album de benodigde tijd te gunnen. De special edition bevat trouwens twee gave nummers in 'Cry Havoc' en 'Scream' en ook nog eens een videoclip van 'Six Time Dead (16.6)'.

<< vorige volgende >>