Forsaken  - After The Fall

Forsaken - After The Fall

Label : I Hate | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Eén van de beste traditionele doom metal bands uit Europa brengt een nieuw album uit! Vooral na de release van 'Dominaeon' (eind 2005) heeft Forsaken zich geprofileerd als een stel uitmuntende muzikanten uit Malta die overal boeiende shows neerzetten. Ondergetekende hoort intussen ook tot de gelukkigen die de - uit geografische oogpunt sterk geïsoleerde - band live aan het werk mocht zien. Dit slotconcert tijdens de eerste dag Dutch Doom Days in 2007 was een onvergetelijke gebeurtenis!

Er is een hiaat van bijna vier jaar tussen 'Dominaeon' en 'After The Fall'. Dit betekent geenszins dat de muzikanten stilgezeten hebben, want we konden vorig jaar onze doomhonger stillen met het zijproject van bassist Albert Bell (Nomad Son - 'First Light') en zanger Leo Stivala zong het album 'When Shadows Fall' van de Grieken van Reflection in. Het zoeken naar een nieuw label voor Forsaken nam ook wat extra tijd in beslag, maar eind goed, al goed want 'After The Fall' is geboren en biedt de luisteraar bijna een uur eminente doom metal.

Alweer presteert de Maltese band het om een album te maken vol zinderende doom riffs naar Sabbath-model (vooral in 'Metatron And The Mibor Mythos' is deze invloed sterk aanwezig), maar toch nooit te verzanden in langdradigheid of monotonie. De meeste nummers hebben nochtans een aanzienlijke lengte, de meesten klokken om en nabij de acht minuten. Zoals we op de tot de verbeelding sprekende hoes kunnen zien, heeft dit album een apocalyptisch timbre. De intro 'Tenebrarum' is dan ook donker en bijna griezelig. De hoogverheven zang treedt aan in 'Aidenn Falls'; de spetterende gitaarsolo geeft me al meteen kippenvel! En dit album staat vol excellent gitaarwerk van Sean Vukovic, een man met snelheid maar ook bluesgevoel. In 'Sins Of The Tempter' is het een beklijvend gesproken stuk dat de monumentale doommuur onderbreekt. Het korte 'The Lord Sayeth' is ook zulk een beschouwend interludium, overvloeiend in de logge zwaarte van het lange 'Vanguards Of The Void'. Het gefluister en herhalende patronen op het einde zijn bezwerend. Het eveneens lange 'Armida's Kiss' is wat meer uptempo en leidt ons naar het stompende, logge 'The Sage' waar een akoestisch einde aan gebreid is. De teksten zijn een belevenis en oefening in allegorische pracht, de band is bekend voor zijn verheven kijk op geloof en spiritualiteit en dat is op 'After The Fall' niet anders. Luisteren naar dit album stilt dan ook niet alleen de muzikale honger, maar voedt ook de geest met nieuwe ideeën van verlichting. Nu maar hopen dat de band spoedig terugkeert naar onze contreien. In november, wanneer de herinneringen aan deze pas tot volle bloei komende lente al lang dreigen te verbleken, zijn ze alvast geboekt voor het Brainstorm festival.

<< vorige volgende >>