Callisto - Providence

Callisto - Providence

Label : Fullsteam Records | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Jasper : En toen was het 2009, het jaar dat postmetal definitief uit raakte. Want zeg nou zelf; wordt jij nog warm of koud van een nieuwe Isis release, die weer net zo tergend traag, sloom slepend en ergerlijk episch klinkt als zijn voorganger? Niet echt toch? Callisto denkt met u mee. In een metal wereld waar je nu eenmaal niet meer wegkomt met steeds hetzelfde kunstje heeft de Finse postmetal band zich compleet opnieuw uitgevonden.

Callisto steekt op 'Providence' zijn nek uit, en dat verdient bij voorbaat al mijn waardering, of ik nu compleet weg ben van de veranderingen of niet. Waar vorige plaat 'Noir' al behoorlijk afweek van het debuut, daar slaan de Finnen nu helemaal een andere weg in, weg van de ondoordringbare ruige baardenmuziek van bands als Neurosis en Isis. De opvallendste nieuwe factor in de sound is de vers opgeduikelde zanger Jani Ala-Hukkala (de vorige vocalist is gedegradeerd tot gitarist) die met zijn gepolijste stem een heel nieuw elan aan Callisto meegeeft. Hierbij klinkt hij als een kruising tussen Steve Brodsky (Cave-In) en Mathew Bellamy van Muse. Zijn stem klinkt eigenlijk bijna t goed voor het genre, te gladjes, gelikt bijna, en zal zeker niet tot ieders nieuwe favoriet behoren. Gelukkig zijn er op de momenten dat het echt nodig is ook nog steeds monsterlijke grunts te horen, en laten we wel wezen, Callisto nooit een gemiddeld bandje geweest. Duister en onvoorspelbaar is de muziek nog steeds, en de nieuwe melodieuze zanger zorgt voor nieuwe mogelijkheden in het songwriters-departement waardoor bijna elk nummer van 'Providence' zich direct in je hersenpan nestelt. Een gewaagde stap dus, van dit Callisto, en in Finland pakt het al heel goed uit (top 40 notering). Nu kijken of de rest van de wereld ook klaar is voor deze volgende stap van de postmetal stroming.

<< vorige volgende >>