Ajattara  - Noitumaa

Ajattara - Noitumaa

Label : Spinefarm | Archiveer onder alternative / pop

Release type: Full-length CD

Vera : Ik was al geruime tijd benieuwd naar Ajattara. De band heeft getoerd met Novembers Doom (helaas op een moment dat ik niet kon gaan) en is de band van zanger Pasi Koskinen nadat hij Amorphis verlaten had. Twee feiten die mijn nieuwsgierigheid aanwakkerden. Toch ben ik de band steeds misgelopen, maar ik vernam wel dat ze black metal zouden spelen. Met de nodige verwachtingen begin ik me dus vertrouwd te maken met de muziek op 'Noitumaa' (hun zesde album alweer!).

Oei, het klinkt anders dan ik verwachtte. Dit is toch helemaal geen black metal. Als mensen vinden dat bijvoorbeeld Soulfly en Sepultura op sommige albums erg etnisch klinken, luister dan maar eens naar dit! Ik zit precies te midden van een spirituele shamanistische viering. Blijkt dat 'Noitumaa' geen regulier Ajattara album is maar een akoestisch experiment. Waarom ik? Nu ken ik de ware Ajattara nog niet natuurlijk, maar dit is wat ik vind van deze eerste kennismaking, een buitenbeentje.

Voor niet Finse burgers is dit een zwaar op de maag liggende uitdrijving van demonen. Met schaarse akoestische gitaren, mondharp en didgeridoo wordt een cadansachtige basis gelegd voor de vrije expressie van Ruoja (zo noemt Pasi Koskinen zich in Ajattara). Een oerschreeuw, huilend als een gewond dier in nood en halfsprekende verkondigende stem. Dat is mijn eerste indruk en dat blijkt ook de bedoeling want ik lees dat Ajattara altijd het geluid heeft gehad van een primordiale nachtmerrie, maar nu primitief en akoestisch. Dit is gestripte beestachtigheid op de rand van het menselijke. Heel soms is er 'heldere' samenzang waarbij de mannen zich duidelijk meer amuseren dan dat er op toonvastheid gelet wordt. En dan zijn er terug de dierlijke kreten en de vertellingen (sermoenen?) in het onbegrijpelijke Fins. Dit mag dan allemaal nobel, intens en puur zijn; het is ook eentonig en vervelend, zelfs al duurt dit album maar een half uur. Black metal fans zullen al vlug afhaken, enkel fanatieke adepten van uitheemse kunstuitingen kunnen hier misschien wat mee. Dus mochten er fans van wereldmuziek onder de lezers zitten, verruim uw horizon en focus niet alleen op Afrika!


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>