Agathodaimon - Phoenix

Agathodaimon - Phoenix

Label : Massacre | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Tormentor Erich : 1) Een stukje recente geschiedenis.
Na het laatste album 'Serpent's Embrace' uit 2004 is het een tijdje stil geweest rondom deze Duitse band. Men heeft een aantal line up wisselingen moeten toepassen en ook de muzikale koers werd steeds meer veranderd van vrij melodieuze black metal naar dark metal met de nodige gothic invloeden. Toen de line up weer stabiel was en de nieuw te varen koers in kaart werd gebracht besloot men bovendien om eerst de nieuwe bandleden fatsoenlijk in te werken, en toen dit eenmaal was gedaan begon men op het gemak aan het nieuwe album 'Phoenix'. Een haastklus was het laatste wat Agathodaimon wilde en uiteindelijk heeft dit alles dus tot maart 2009 moeten duren.

2) De feiten.
Met 'Phoenix' heeft Agathodaimon een album uitgebracht dat een aantal sterke pluspunten in zich heeft. Zo krijgt de koper middels twaalf tracks (waarbij ik moet vermelden dat de digi pack zelfs veertien tracks herbergt, op deze versie zitten namelijk ook nog twee versies van 'Alone In The Dark') en meer dan zestig minuten aan speelduur behoorlijk waar voor zijn geld. Liefhebbers van melodieuze black metal, gothic, (rustige) synthesizer metal en mensen die best wat gevoelige emoties in de muziek kunnen waarderen zullen allemaal iets van hun gading in 'Phoenix' terugvinden. De productie is glashelder en ook het muzikale vakmanschap van de heren is weer prima. Met de hoes gaat de band trouwens verder op het ingeslagen pad en tot zover is dit album dus meer dan af.

3) De uiteindelijke beleving van het album.
Het mag duidelijk zijn dat je ieder album kunt staven aan een aantal feiten zoals hierboven bij punt twee vermeld. Maar daarnaast willen die feiten nog niet automatisch ervoor zorgen dat zo'n album ook daadwerkelijk bij jou in de smaak valt, en dat probleem heb ik ook dus ook ondervonden tijdens het beluisteren van 'Phoenix'. Want alhoewel dit album dus best naar behoren in elkaar steekt, mis ik toch een bepaalde spanning in het geheel. Om maar eens wat beeldspraak te gebruiken: dit album klinkt als een rustig voortkabbelend riviertje op een zonnige dag. Dat is best mooi voor even, maar op den duur mis ik de actie en zit ik stiekem te hopen op een boot die voorbij komt varen, die dan voor een fikse golfslag zorgt en zo wat meer leven in de brouwerij brengt.

4) De conclusie.
'Phoenix' is een goed album, maar deze nieuwe stijl Agathodaimon songs zullen zeer waarschijnlijk niet bij iedereen in de smaak vallen. Met name liefhebbers van het oudere en hardere materiaal raad ik aan om eerst even te luisteren. Aan de andere kant, liefhebbers van gothic en het zo genoemde dark metal gebeuren kunnen ook hun oor eens te luister leggen, wellicht spreekt dit album jullie juist wel aan.

<< vorige volgende >>