Believer - Gabriel

Believer - Gabriel

Label : Metal Blade | Archiveer onder speed / thrash metal

Release type: Full-length CD

Wilmar : Believer baarde begin jaren negentig opzien door brute thrash en death metal te combineren met teksten over het christelijke geloof. En bruut was Believer, hun tweede cd 'Sanity Obscure' draaide menigmaal zijn verplichte rondje in de cd-speler, met het majestueuze 'Dies Irae (Day Of Wrath)' als krankzinnig hoogtepunt. Mijn voorliefde voor de vermenging van klassiek instrumentarium met een metalband bereikte bij Celtic Frost al een hoogtepunt, met Believer werd het een lidderend orgasme. En stom genoeg heb ik de band verder niet gevolgd.

En dan open je de grote Lords envelop en wat staart jou aan? De promo van 'Gabriel', het nieuwste werk van Kurt Bachman en Joey Daub met een hagelnieuwe line up. En dan gaat die cd erin met een bijzonder hoog verwachtingspatroon, en als dan de eerste tonen van 'Medwton' door mijn koptelefoon schallen, dan hoor ik toch een riff voorbij komen Pestilence kan daar nog een puntje aan zuigen. Maar zeker in de snelle gedeelten kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat deze jongens uit het voormalige kerkkoor van Pennsylvania erg goed geluisterd hebben naar 'Consuming Impulse' en 'Testimony Of The Ancients'. Daarna gaat Believer toch echt meer een eigen weg inslaan. En hier en daar zakt 'Gabriel' even in. Met name het reggae stukje in 'A Moment In Prime' of het cool jazz intermezzo in 'Stoned' is ietwat misplaatst, en tussen 'Redshift' en 'The Need For Conflict' imponeert Believer in het geheel niet.

Maar de band herstelt zich met 'Focused Lethality', dat weer enorm aan Pestilence doet denken, of het zwaar beukende 'Shut Out The Sun'. En dat Believer het experimenteren nog niet verleerd is, blijkt wel uit het afsluitende 'Nonsense Mediated Decay', dat zelfs nog gevolgd wordt door drie niet nader benoemde extra nummers. Maar gezien de overeenkomst met het eerder genoemde 'Nonsense Mediated Decay', ga ik ervan uit dat het gewoon bij het nummer hoort. Een klapper als 'Dies Irae' staat niet op 'Gabriel', maar het album heeft voldoende momenten om van te genieten. Al is het alleen maar om die openingsriff van 'Medwton'

<< vorige volgende >>