Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Dol Theeta - The Universe Expands

Dol Theeta - The Universe Expands

Label : | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Ladies and gentlemen, we are floating in space!

De Griekse ruimtevaartvlieger Thanasis Lightbridge zwaait op zijn bombastische metalopera's van Dol Ammad met zijn keyboards alsof het de lichtzwaarden zijn van Luke Skywalker en Yoda. De hectische, dichtgemetselde power metal met operakoor in een gesynthetiseerd Vangelisjasje klinkt daarmee volstrekt uniek, maar is ook een ware aanslag op het uithoudingsvermogen van je oren. Een opeenstapeling van Bal-Sagoth power, Verdi opera's, Therion koren, Jean Michel Jarre synths en Rhapsoy On Fire power metal is natuurlijk niet voor ieder mans oren weggelegd. Na de overweldigende albums 'Star Tales' en 'Ocean Dynamics' vond Thanasis het tijd om zijn meer introspectieve karaktertrekken ruim baan te geven. Dat ging evenwel niet onder zijn alter-ego Dol Ammad, dus verzon hij de al evenzo onzinnige bandnaam Dol Theeta. Het veertien man tellend operakoor is uitgedund tot welgeteld één sopraanzangeres en het aantal gastmuzikanten is teruggeschroefd tot één gitarist. Het overige werk; te weten de composities, productie, drums en karrenvrachten aan synthesizers en keyboards is het werk van Thanasis. Het album is een half jaar geleden voorafgegaan door de EP 'Goddess' (met daarop o.a. de non-album track 'Deathstars'), nu krijg je een introspectieve, psychedelische galaxymetaltrip van een vol uur voor je kiezen.

Simplistisch gezegd is Dol Theeta dus Dol Ammad-light. Niet in kwalitatief minderwaardige zin, maar puur omwille van de decibellencategorie. Liet 'Ocean Dynamics' al een dynamischer en meer uitgebalanceerd geluid horen, Dol Theeta kietelt muzikaal en tekstueel nog opzichtiger aan new age en trance verwante klanken zoals Enigma, Delerium en goa-trance, maar zorgt door een diep gelaagde productie voor voldoende power. Niet in de laatste plaats door de soms ruige metalpassages, complexe drumfills, de felle gitaarriffs van Thanasis' vaste gitarist Dim en een psychedelische draai nauw verwant aan Ozric Tentacles, Spiritualized en The Orb. De esoterische kwinkeleren van sopraan Kortessa, een hoorbaar klassiek geschoold natuurtalent, is een lust voor oor en oog, en muzikaal gezien vervalt ze gelukkig niet in gothic metal platitudes. In 'Something Called Tomorrow' krijgt ze vocale hulp van niemand minder dan Thanasis zelve, die dat verrassend genoeg naar behoren kan en, al is zijn stem stevig ondergedompeld in een muur van synthesizers, klinkt als een clean zingende Burton C. Bell en Ozzy Osbourne als hij niet stoned, dronken of mentaal gestoord is (dat is dus puur hypothetisch gesproken). Dezelfde complimenten verdient hij voor zijn drumwerk, dat hij op Dol Ammad nog overliet aan trommelveteraan Alex Holzwarth (Rhapsody Of Fire, Sieges Even), maar hier bewijst dat hij het makkelijk zonder hem aankan.

Mede door het prachtig futuristisch-psychedelisch artwork (een kleurenexplosie van Werner Hornung) is Dol Theeta een surrealistische spaceshuttlereis naar het centrum van je ziel. Wil je meer weten over het hoe en waarom, dan staat hier een zeer uitgebreid interview tot je beschikking.

<< vorige volgende >>