This Ending - Dead harvest

This Ending - Dead harvest

Label : Metal Blade | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Ramon : Gevormd uit A Canourous Quintet timmert This Ending sinds 2005 aan de weg en heeft die tijd genomen om uit te groeien tot een rijpe kers aan de metalboom. Met een heuse video achter zich, voor het nummer 'Parasites', valt This Ending andermaal de wereld aan, met dit maar liefst twaalf sonates tellende werk. Het vorige werk onder deze bandnaam was de demo 'Let The World Burn', iets waar tot op heden gelukkig weinig gehoor aan is gegeven. De Zweedse heren worden gesteund door Metal Blade en die zijn niet bepaald kinderachtig als het aankomt op het reserveren van studio's. Dat is behoorlijk terug te horen op dit 'Dead Harvest'. Wat een geluid. De band zelf speelt zo strak dat het opvalt. En niet alleen mij, Metal Blade is de enige platenmaatschappij die ze ooit aangeschreven hebben en het was meteen raak.

De muzikanten van This Ending hebben een verleden in extreme metal, met een death-black achtergrond. Dus daar hoop je dan wat van terug te krijgen, wat eigenlijk niet zo is. Hoe komt dat? De zang gaat erg veel de Amerikaanse metalcore achterna, met veel valse lucht, hetgeen de zorgvuldig opgebouwde sfeer meer dan eens om zeep helpt. En aangezien de zang nogal wat speelminuten opeist, kun je wel zeggen dat ik af en toe zit te balen tijdens het luisteren, want verder is het een dijk van een band. Je hoort me overigens ook niet zeggen dat de zang slecht is, alleen niet my cup of tea., zoals ze dat zo eloquent zeggen. Ik geloof het niet, het komt geforceerd agressief en verontwaardigd over en neigt me veel te veel naar een punkzanger die wat meer ballen heeft dan zijn collega's.

En dat terwijl er verder zo ontzettend veel gebeurt, met name op gitaar. De instrumentele stukken zijn een waar genot, ik kan niet anders zeggen. Vooral op het zesde nummer, 'Army Of the Dying Sun', waarin de drummer zijn hele trukendoos open mag trekken. Groove, blast, China bekkens, het is er allemaal en het verhaaltje klopt, op dit vlak. Sterker nog, in dit nummer komt er zelfs van de zang uit ineens een mysterieus tintje. Misschien iets te generaliserend geweest met mijn eerdere oordeel, dan. Nee, verder blijft ie vooral klinken als een would-be-angry-young-man metalcore zanger. Stel je voor dat je naar 'Icon' van Paradise Lost luistert en ineens krijg je Kirk Windstein (Crowbar) er doorheen op zang. Muziek is een stuk sneller overigens, maar dat je een beeld hebt. Toch wacht ik nog steeds op het moment dat they betray uphold the law accuse our future” ingezet wordt. Ik wil de markt ervoor niet veroordelen, maar ik sta er niet tussen.

<< vorige volgende >>