Hammerfall - No Sacrifice, No Victory

Hammerfall - No Sacrifice, No Victory

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Tsja, wat kunnen we nog zeggen over Hammerfall? De populariteit van deze band is sinds het verschijnen van het debuut 'Glory To The Brave' alleen maar toegenomen en inmiddels zijn we aangeland bij het zesde studioalbum. Sinds de release van de laatste studioplaat 'Threshold' is het een en ander veranderd in de band. Ten eerste pakte vlak na de tour bassist Magnus Rosn zijn biezen en werd vervangen door Fredrik Larsson, die ook op het debuut te horen was. Vorig jaar verliet ook gitarist Stefan Elmgren plotseling de band. Deze werd vervangen door Pontus Norgren (die sommigen nog zullen kennen van Talisman en The Poodles). Meer hierover kunt u lezen in het interview met gitarist en oprichter Oscar Dronjak in onze vorige editie.

Op muzikaal gebied doet Hammerfall eigenlijk precies hetzelfde als wat ze op de vorige albums deden en dat is onvervalste traditionele heavy metal spelen. Op 'Threshold' leek het even dat de band de Accept-benadering van diens voorganger 'Chapter V' enigszins achter had gelaten en meer richting de eerste twee platen ging. Op de nieuweling 'No Sacrifice, No Victory' gaat men echter verder met waar 'Chapter V' ophield en dat is gelijk hoorbaar tijdens het eerste nummer 'Any Means Necessary' (die tevens als eerste single fungeert) die soms doet denken aan 'London Leather Boys'. Toch heeft men door de jaren heen een eigen geluid gecreerd, waardoor men op en top als Hammerfall klinkt, wat vooral ook met de herkenbare stem van Joacim Cans te maken heeft. Op dit album heeft men het beste van de vorige twee platen laten samensmelten en heeft de kersverse gitarist Pontus zeker een bijdrage geleverd aan het geluid. Pontus heeft namelijk een totaal ander stijl dan Stefan en hoewel de nummers aan de ene kant vrij typisch klinken, zorgt zijn rockerig spel voor een aangename verfrissing. Dit is dan ook de enige reden waarom 'No Sacrifice, No Victory' net iets anders klinkt dan het eerdere werk.

Voor de rest heeft men vrijwel alles volgens het Hammerfall-boekje gedaan; simpele, cathcy riffs, mooie melodieuze solo's, stoere samenzang en meezingbare teksten. Ballades zijn bovendien altijd een sterke kant van deze band geweest en dit keer krijgen we dat met de mooie 'Between Two Worlds'. Traditiegetrouw is de productie overgelaten aan Charlie Baurfeind en hij heeft weer prachtig werk afgeleverd en de productie is om je vinger bij af te likken. Eigenlijk is dit gewoon een puik heavy metal plaatje geworden, die je als fan van traditionele heavy metal gerust in huis kan halen. Maar of dit kan tippen aan 'Balls To The Wall', zoals meneer Dronjak er van overtuigd is, betwijfel ik Jammer ook van The Knack cover 'My Sharona', want hoe je het wendt of keert, het blijft het een vreselijk nummer.

<< vorige volgende >>