Grave Digger - Ballads Of A Hangman

Grave Digger - Ballads Of A Hangman

Label : Napalm Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : De Duitse heavy metal machine Grave Digger heeft uiteraard geen introductie nodig, maar als je als liefhebber van heavy metal niet bekend bent met de band mag, sorry MOET, je je diep en diep gaan schamen. De band is namelijk al 29 jaar bezig en heeft over het algemeen altijd kwaliteit geleverd.

Okay, ik geeft toe dat de laatste plaat 'Liberty Or Death' mij iets minder aansprak, maar tegelijkertijd moet ik zeggen dat dat een echte groeiplaat bleek te zijn en dat ik het album achteraf iets te laag heb beoordeeld. Maar goed, dat maakt allemaal weinig meer uit. Toch was ik wel benieuwd hoe Chris Boltendahl en zijn mannen verder zouden gaan. Zouden ze de lijn die zijn op 'The Last Supper' en 'Liberty Or Death' hadden neergezet doortrekken of zullen ze met een verassing komen. Eind vorig jaar liet de band al een voorproefje van 'Ballads Of A Hangman' horen middels de single 'Prey' en zoals u kunt lezen was ik behoorlijk onder de indruk en was mijn nieuwsgierigheid aardig opgewekt.

Welnu, het is zover en een dikke twee jaar na 'Liberty Or Death' ligt de opvolger voor mij. Uiteraard heb ik de CD bij binnenkomst gelijk in de speler gepropt om na de korte intro mijn honger en nieuwsgierigheid te stillen! En goddomme wat krijgen we nu? Kijk, na het beluisteren van de EP waren mijn verwachtingen al aardig hoor, maar wat men met het ijzersterke titelnummer laat horen had ik niet eens van kunnen dromen! Dit is een heerlijk up-tempo heavy metal kraker en bevat alle elementen die je van Grave Digger kunt verwachten; heerlijke, pakkende riffs, beukende drums, spannende baspartijen en de kermende zang van Chris Boltendahl die, ondanks zijn beperktheid, volledig tot zijn recht komt. Het magnifieke gitaarspel van Manni Schmidt laat natuurlijk geen ruimte voor discussie en samen met de nieuwkomer Thilo Hermann (ex-Running Wild) zorgt hij regelmatig voor prachtige riffs en solo's met een hoog headbang- en kippenvelgehalte.

De rest van de plaat doet daar gelukkig niet aan onder en over het algemeen zijn de nummers behoorlijk up-tempo. De plaat bevat echter genoeg afwisseling. Zo krijgen we bijvoorbeeld met 'Lonely The Innocence Dies' (met vocale gastbijdrages van Benedictum's Veronica Freeman) een afwisselende, grimmige, maar tegelijkertijd romantische semi-ballade en mag 'Funeral For A Fallen Angel' rekenen op een mooie Spaansachtige intro. De plaat klinkt afwisselend, vertrouwd en heeft geen enkel zwak moment. Met dit album is men dan ook meer terug naar de basis om het zo maar te zeggen en heeft de progressieve aanpak van de twee voorgangers achter zich gelaten. De speeltijd is ook terug getrokken naar een kleine 42 minuten en dat is de plaat alleen maar ten goede gekomen.

De productie is bovendien adembenemend en er is veel aandacht besteed aan de details. Zo zijn de bas- en toetsenpartijen duidelijker aanwezig dan voorheen, zonder dat dit negatieve invloed heeft gehad op de rest. Grave Digger zal namelijk altijd een gitaarband blijven en daar hebben de Resetti Brothers van Prinicipal Studios goed in de gaten.

Kortom: met 'Ballads Of A Hangman' heeft de band een typische Grave Digger plaat afgeleverd, die erg vertrouwd, maar tegelijkertijd verfrissend klinkt. Als je kijkt naar productie, speltechniek en songstructuren, durf ik te concluderen dat dit het beste Grave Digger album tot op de dag van vandaag is. En van welke band met zo een lange geschiedenis kan dat nog gezegd worden? Heavy metal fans, u weet wat u op negen januari te doen staat!

<< vorige volgende >>