Adagio - Archangels In Black

Adagio - Archangels In Black

Label : Listenable | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Wilco : Frankrijk is nu niet bepaald hofleverancier van goede powermetal, de enige namen die me zo te binnen schieten zijn Nightmare en Elderith. Ik kende Adagio nog wel van hun album 'Underworld', een power metal plaat met veel prog invloeden. Die plaat kon mij echter niet zo boeien.Het ontbrak de band aan sterke melodien en de kunde om pakkende nummers te schrijven. Daarna ben ik de band uit het oog verloren, maar de Fransozen zijn nu met 'Archangels in Black' terug in beeld.

Deze nieuwe plaat staat net als 'Underworld' uit 2001 vol met drukke power metal met veel prog. Het verschil is wel dat de muziek veel beter genietbaar is dan voorheen. De nummers bieden meer houvast en liggen lekkerder in het gehoor. Grote troef is de nieuwe zanger, Chris Palin. Hij heeft een typische, ietwat rauwe, power metal stem die de muziek prima aan kan. Ik heb alleen wel het idee dat hij veel meer kan dan hij hier laat zien. Ook staat zijn stem naar mijn idee te zacht in de mix. Verder is de productie dik in orde. De muziek kenmerkt zich met name door snelheid en uitbarstingen van agressie, soms ook met grunts en blastbeats. Dat lijkt leuk, maar komt enigszins geforceerd over, alsof het er nu eenmaal bij hoort. De band is het sterkst in de thrashy instrumentale stukken die er lekker bruut op los beuken en de gedreven coupletten waarin zanger Palin zich wel goed laat horen. De melodien zijn soms echter wat eenvormig en weten niet altijd te boeien. Soms zitten er echter wel echt boeiende lijnen en harmonien in de muziek. Afwisseling is er voldoende en natuurlijk is er ruim voldoende voer voor de gitaarfreaks, want gitarist Stephan Fort frutselt de ene na de andere vingervlugge solo te voorschijn, wat overigens ook geldt voor keyboardspeler Kevin Codfert. Zo tegen het einde van de recensie, wanneer de CD zijn zoveelste rondje heeft gedraaid wordt hij steeds beter. De beperkende factor is echt het volume van de zang. Als die een stuk hoger was, was dit een plaat van een ander kaliber geworden.

Al met al een stevige, soms zelfs brute, power metal plaat met veel prog elementen van een groep getalenteerde muzikanten. Ik heb alleen het idee dat er nog veel meer in zit. De 79 punten moeten ze aan zetten om er minimaal 85 van te maken. De fan die alles wat melodieus, stevig, professioneel, sterk en deels progressief is koopt, kan hier in ieder geval geen buil aan vallen. Luistertip: 'Undead'.

<< vorige volgende >>