Yngwie Malmsteen - Perpetual Flame

Yngwie Malmsteen - Perpetual Flame

Label : Pinnacle | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Sjak : Een tijdje geleden moest zanger Tim "Ripper Owens bij Iced Earth het veld ruimen ten faveure van oudgediende Matt Barlow. Nu is hij vreemd genoeg als zanger bij Yngwie Malmsteen in dienst getreden, wat me echt in hoge mate verbaasde daar Tim toch meer een echte metal zanger is, terwijl de muziek van Yngwie een stuk melodieuzer van aard is. Een voorproefje van deze toch wat onnatuurlijke combinatie kreeg ik toen ik een op internet rondslingerend live-concert van de heer Malmsteen met zanger Tim Owens beluisterde en ik moet zeggen dat ik niet echt gecharmeerd was van het gebodene. Maar wellicht dat het wel zou werken op de nieuwe CD dacht ik toen, daar op die plaat alleen nieuwe nummers te horen zouden zijn, die wellicht geschreven zouden zijn op de stem van Tim.

Helaas moet ik na zeer vele luisterbeurten concluderen dat de carrire van Tim Owens ook bij Yngwie gedoemd is te mislukken, want zijn vocalen in combinatie met de muziek van Yngwie werkt ook op deze 'Perpetual Flame' niet. Al bij het allereerste nummer 'Death Dealer', wat op zich een prima typisch Yngwie-nummer is, hoor je dat de klik er gewoon niet is. Verder is de productie dusdanig dat het lijkt of Tim zijn vocalen via een mobiele telefoon zijn opgenomen, zo ver staan ze achter in de mix. Dit verbetert wel enigszins gedurende de plaat, maar de heer Malmsteen moet zich in het vervolg gewoon (blijven) concentreren op zijn gitaarspel en zich niet meer met de productie bemoeien, lijkt me veel beter voor hem. Een ander aspect waar hij zich niet meer mee bezig moet houden is zingen, want ondanks het feit dat Tim Owens hier geen beste beurt maakt (luister nog maar eens naar 'Live To Fight') is de zang van Yngwie zelf op het door Jimi Hendrix genspireerde 'Magic City' nog een stukje slechter. Eeuwig zonde, want als je jezelf af kunt sluiten van de vocalen en je concentreert op de nummers en het fabuleuze gitaarspel, dan weet je dat hier veel en veel meer in had gezeten. Beter solo-werk zul je op geen n plaat dit jaar kunnen vinden! Luister maar eens naar het reeds genoemde 'Death Dealer', het instrumentale 'Caprici Di Diablo' en het zware 'Priest Of The Unholy', gewoonweg subliem. Vandaar dat de plaat ook zeker geen slechte score krijgt, maar zoals reeds eerder aangegeven was 'Perpetual Flame' met een deugdelijke productie en Dougie White als zanger goed geweest voor een plek in mijn jaarlijstje...

<< vorige volgende >>