Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Operatika  - The Calling

Operatika - The Calling

Label : Scarlet Records | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Eddy : "Beste Moeder, ik schrijf deze brief vanuit het Vincent van Gogh instituut in Venray. De witte broeders hebben mij zojuist in een dwangbuis afgeleverd in dit gekkenhuis. Deze middag is er iets in mijn hoofd geknapt en het enige wat mijn buren konden doen, is een ambulance bellen om mij af te laten voeren. Ik liep schreeuwend buiten rond, ik wilde iemand vermoorden, ik was totaal verward. De mensen die onderzochten wat er precies met mij was gebeurd vonden mijn huis totaal in puin geslagen. Al mijn meubels waren tot brandhout gedegradeerd, ik heb alles van de muren afgetrokken en heb mijn stereoset in de hens gestoken. Alles was verbrand maar ze vonden toch nog een CD-hoesje en een schijfje die het hadden overleefd. Het leek op een plaat van de uit New York/New Jersey komende groep Operatika. Mam, de mensen die onderzochten wat er was gebeurd, luisterden ook naar de CD. Zij zijn nu allemaal hier aan mijn zijde, ze werden ook gelijk opgenomen toen ze de 'muziek' van dit schijfje hadden beluisterd.”…

Wat kan ik zeggen, deze groep en zeker de gitarist is totaal de weg kwijtgeraakt en heeft totaal niet begrepen waarom de goden muziek en muzieknoten hebben gecreëerd. Gitarist Bill Visser heeft op deze plaat ongeveer een miljoen noten per seconde verstopt en mijn rekenmachine komt al helemaal niet meer zover om uitgerekend te krijgen hoeveel noten dat wel niet moeten zijn op dit ongeveer vijftig minuten durende plaatwerkje. Bill lijkt compleet verstrikt te zijn geraakt in een brei van ongecontroleerd gepiel op zijn zessnaren instrument. Het enige wat Meneer Visser ons hier wil tonen is hoe snel hij wel niet kan spelen. De composities hebben totaal geen structuur meer en een ongelooflijke rommel van gitaargeluiden is het resultaat. En of dat nog niet genoeg is heeft hij aan zijn notenbrij ook nog een 'zangeres' verbonden die op zijn minst in de schaduw van ex-Nightwish vocalist Tarja tracht te verkeren. Op geen enkele wijze slaagt zij daar in, net als de gitarist is zij ook compleet de weg kwijtgeraakt en slaat zij het doel waar muzieknoten voor zijn gecreëerd totaal voorbij. Ik kan je alleen maar waarschuwen om deze schijf niet te gaan beluisteren want dan heb je grote kans dat je zo dadelijk ook naast mij in dit gekkenhuis komt te liggen.

<< vorige volgende >>