Six Feet Under  - Death Rituals

Six Feet Under - Death Rituals

Label : Metal Blade | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Vera : Een death metal instituut bestaande uit death metal veteranen levert het achtste studioalbum af met 'Death Rituals'. Six Feet Under zorgt er elk jaar trouw voor dat de fans iets nieuws hebben om de collectie aan te vullen. Dat betekent in 2008 dertien lekker groovende mid-tempo nummers waar het plezier in musiceren echter nog duidelijk uit blijkt. Kunnen we echt niets beters bedenken dan melden dat alles bij het oude, vertrouwde vette doodsmetal met lage vod-in-de-keel grunt van Chris Barnes gebleven is? Toch wel, want wie even doorluistert vind toch wel de charme van stiekeme nuances (net zoals in de teksten trouwens die op het eerste zicht een flirt met dood en moord lijken, maar het tegendeel betekenen, met heel wat sociale kritiek). We doen een poging

Ten eerste is dit met zijn vijftig minuten het langste Six Feet Under album ooit. En neen, de verveling slaat niet toe. Ten tweede: de mooie intro met tokkelende gitaren van 'Death By Machete' is naar SFU-begrippen een originele start. Daarna weerklinkt inderdaad vertrouwde mediumtempo death metal met de grafstem van Barnes. Wel wordt duidelijk dat er nooit sleet komt op de ijzersterke riffs van Steve Swanson. Hij strooit trouwens een aantal erg puike gitaarsolo's in het rond op deze plaat, luister maar naar het doorbonkende 'Seed Of Filth' waarin de spreekkoren ook te zien zullen zijn in een videoclip.

Six Feet Under heeft veel plezier in het spelen van covers. Ooit vulden ze er een volledig album mee, ditmaal geeft men een eigen death metal interpretatie aan Mtley Crue's 'Bastard'. Je blijft wel horen dat de structuren van dit nummer traditionele hardrock zijn, en ook hier mag de gitaarsolo niet ontbreken. Een erg dreigend nummer is 'Into The Crematorium', met zijn dreigtelefoontje in het begin en ingehouden afgekapte riffs is dit momenteel n van mijn favoriete tracks. Een andere kleine nuance is de Black Sabbath sfeer in de riffs tijdens 'Shot In The Head'. Helemaal afwijkend is 'Crossroads To Armageddon': fluisterende, geheimzinnige zang op een minimalistische instrumentatie is gedurfd. Even later volgt er met de outro 'Crossing The River Styx' nog een kort instrumentaal intermezzo. Fans die nu al schrikken door zoveel speciale ingredinten kan ik echter ook geruststellen, want tussen al deze summiere details vinden we de bekende Six Feet Under aanpak. De band doet waar ie goed in is en ook op 'Death Rituals' verstaan ze de kunst om zichzelf te blijven zonder uitgeblust te klinken na al die jaren. Dat alleen al dwingt groot respect af!

<< vorige volgende >>