Satyricon - The Age Of Nero

Satyricon - The Age Of Nero

Label : Roadrunner Records | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Roel de Haan : Er zijn twee jaren voorbij gegaan sinds 'Now, Diabolical' en het machtige Satyricon meldt zich nu met hun zevende album 'The Age Of Nero'. Ik geef toe dat ik 'Now, Diabolical' overschat heb. Ik was overweldigd door het vier jaar wachten en het extreme catchy gevoel van het album, hetzelfde gevoel wat uiteindelijk snel ging vervelen. Alhoewel ik 'Now, Diabolical' als het zwakste Satyricon album beschouw zou ik niet zover willen gaan als veel van die anonieme internetazijnpissers dat doen.

Satyricon heeft dus wat goed te maken met dit nieuwe album. Gelukkig is de voorlopige indruk positief. 'The Age Of Nero' klinkt frisser, spontaner en belangrijker nog: minder voorspelbaar en duidelijk meer black metal. Het lijkt alsof Satyr eens goed gekeken heeft naar zijn eigen werk en op de proppen is gekomen met nieuwe nummers die duidelijk herinneren aan delen uit eerdere verrichtingen. Ik wil niet zeggen dat hij zichzelf heeft geplagieerd maar eerder dat hij wat meer "in touch met het vroegere Satyricon is geraakt.

Dus horen we agressie herinnerend aan 'Forhekset' in de opener 'Commando', wat een lekker bruut nummer is geworden en je gelijk in stemming brengt. Verwrongen riffs zijn te horen in 'Black Crow On A Tombstone', die weer doen denken aan 'A Moment Of Clarity' van het meesterwerk 'Rebel Extravaganza'. In 'The Wolfpack' zijn er gelijkenissen met het nummer 'Black Lava' van 'Volcano' hoewel dit nummer slechts nderde van diens lengte is. Satyricon duikt zelfs nog verder in het verleden met 'Den Siste', dat vagelijk elementen van 'The Shadowthrone' herbergt. 'The Age Of Nero' is dan ook gelijk te herkennen als zijnde Satyricon met sterke nummers die wat aan complexiteit gewonnen hebben ten opzichte van 'Now, Diabolical', zij het niet op een niveau van bijvoorbeeld 'Nemesis Divina' of 'Rebel Extravaganza'. Wat we hier hebben is het vormherstel van de meesters van de disharmonie. Dit wordt waarschijnlijk geen klassieker maar het is wel een belangrijke en uitstekende plaat die zeker zijn geniale prachtmomenten kent en als geheel zeer genietbaar is. Ik zou willen zeggen dat dit de plaat had moeten zijn direct na 'Volcano'. 'The Age Of Nero' is dan wel niet zo innovatief als de eerste vier albums, maar zal zeker je hoofd doen knikken van goedkeuring.

<< vorige volgende >>