Rudra - Brahmavidya: Primordial I

Rudra - Brahmavidya: Primordial I

Label : Trinity Records | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Re-release

Ramon : Rudra is de god van de storm, jacht, dood, natuur en de wind en schijnt etymologisch verwant te zijn aan de kleur rood. Vandaar dat deze cd helemaal in het zwart-groen is opgemaakt. Rudra is ook een planetoïde, maar dat zal dan wel weer vernoemd zijn naar het voornoemde goddelijke. En dan is het ook nog een district in India, wat gezien de huisstijl van deze band de meest verklarende achtergrond is. Man, wat is dit bandje vreemd. Uit Singapore, godbetert. Wat moeten we daar nou weer mee? Oh ja, zeggen wat ik er van meen te kunnen zeggen natuurlijk. Nou: HET IS RAAR. Toen ik de teksten las dacht ik te maken te hebben met óf een godsdienstwaanzinnige, zwart, danwel wit, óf met een narcotische enthousiasteling. Die willen door dat spul namelijk nog wel eens eigenzinnige religieuze ideeën opdoen en aangezien ze vaak verder de hele dag toch niets anders te doen hebben, kan zo'n idee vaak ook helemaal uitrijpen. Maar dat is hier denk ik niet helemaal het geval. Maar wat dan wel? Echt geen idee. Ik weet wel dat Singapore een slechte plek is om openlijk over recreatief druggebruik te praten. En aangezien dit bandje al sinds 1992 bestaat, zal dat het niet zijn.

De muziek die ze maken, valt in de subcultuur "Vedic metal”, wat zoveel betekent als metal met tekstuele leuning op Hindoeïstische Vedische literatuur en filosofie. Instrumentaal hoort er dan ook een traditionele klank doorheen te klinken. Deze stijl geniet veel populariteit en vooral aanzien in sommige delen van zuid en zuidoost Azië. En wat nu het leuke is, Rudra is pionier op dit vlak. Hun album 'The Aryan Crusade' (het staat er echt) uit 2001 geldt als even maatgevend in dit genre, als 'Reign In Blood' in thrash. Kort samengevat is het dus vergelijkbaar met wat wij hier hebben met pagan. Veel teringharde metal, inclusief blast beat, maar af en toe wat traditioneels of folkloristisch er tussendoor. Hehe, we zijn er uit.

Maar is het ook goed? Het is te raar om je er gelijk prettig bij te voelen, maar enige bombastische overweldiging kan ik niet ontkennen. Hindoeïsme is toch wat vredelievender in mijn optiek. Nou is dat niet waar ik naar zoek in muziek (althans, meestal niet), maar deze combinatie (”justified aggression”) blijft van mij raar overkomen. Een beetje als Deicide in het roze, dat klopt ook niet. Bij vlagen boeit het wel, band is ook experimenteel en strak, maar aan het eind van de rit, lijkt het alsof ik de cd vorige week heb opgezet. Nee, in mij is helaas geen fan gevonden. En in jou ook niet, verklap ik alvast. Niks van aantrekken, er zijn zat andere leuke releases deze maand. Heruitgaven krijgen geen score, dus die 52 punten die ze anders hadden gekregen, kunnen nu mooi bij andere herverdeeld worden. Deze Mantra's hoeven voor mij niet. Kan niet goed zijn voor je Karma ook.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>