Edguy - Tinnitus Sanctus

Edguy - Tinnitus Sanctus

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Nima : Of je ze nu liefhebt of haat, niemand kan ontkennen dat het Duitse Edguy door de jaren heen uit is gegroeid tot een wereldwijd ster en dat is mijn inziens geheel terecht! Hoewel de kwaliteit van hun platen iets variëren, heeft men nooit een slechte plaat gemaakt en dat kan lang niet worden gezegd van alle genregenoten.

Op de vorige CD 'Rock Ride' liet de band al een ander, meer rockgeoriënteerde sound horen en ook de laatste Avantasia plaat 'The Scarecrow' had meer traditioneel rockgeluid dan power metal. Het is dan ook niet meer dan logisch dat de achtste studioplaat 'Tinnitus Sanctus' in verlengde van de vorige plaat ligt. De plaat wordt erg pakkend geopend met 'Ministry Of Saints' en de band klinkt gelijk herkenbaar, wat ongetwijfeld ook met Tobias' stem te maken heeft. Het nummer bevat pakkende riffs, mooie tempowisselingen, meezingbare refrein en klinkt zwaar maar tegelijkertijd ook melodieus. Het psychedelische keyboard- en gitaargeluid heeft de muziek bovendien iets ouderwets gegeven, maar tegelijk klinkt men erg hedendaags. De rest van de nummers bevatten dezelfde elementen en het is de band goed gelukt om het oude gevoel vast te houden en dat terwijl van power metal haast geen sprake meer is.

De songs bevatten zo veel uiteenlopende invloeden dat het onmogelijk is om de muziek met een stijl te omschrijven! Je zou de plaat bovendien echt tekort doen om het in een hokje te plaatsen. Luister bijvoorbeeld naar de prachtige hardrock en AOR-elementen in 'The Pride Of Creation' of '9-2-9', die af en toe aan Journey doen denken. Of de ontzettend mooie 'Thorn Without A Rose', die dezelfde sfeer ademt als sommige van de beste jaren tachtig power ballades waar een band zoals White Lion vroeger zo goed in was. En wat dacht u van 'Nine Lives' met het mysterieuze, fantasieachtige van Rainbow en Dio, dat wordt afgewisseld met prachtige samenzang? Of de koren in het refrein van 'Dragonfly' die simpelweg veel goed doen?

Hoewel alle nummers ontzettend overtuigend klinken, schiet de bijna achtminuten durende en zelfs meer afwisselende 'Speedhoven' met kop en schouders boven de rest uit en is ongetwijfeld een van de beste songs die de band ooit heeft gemaakt. Werkelijk adembenemend! Leuk is ook de korte, maffe bonustrack 'Aren't You A Little Pervert Too?' in de stijl van Frank Zappa, waarbij de band's gevoel voor humor wederom goed naar voren komt! Tobi's stem past perfect bij de "nieuwe” stijl en hij heeft zich ontwikkeld tot een ware stoere rockzanger die gerust vergeleken kan worden met een gigant zoals Bon Scott (wat kracht en uithoudingsvermogen betreft) en heeft de lieve, zoetsappige, hoge power metal zang bijna volledig achter gelaten.

Hier en daar komen ook de namen AC/DC, Deep Purple (met nadruk op de keyboards) en Kiss voorbij en ik denk dat men van het beste van de (hard)rock uit de afgelopen veertig jaar geplukt en deze tot een mooi en bovendien uniek geheel heeft laten samensmelten. Want hoewel de verschillende invloeden duidelijk hoorbaar zijn, klinkt men geen seconde als een kopie! De muziek bevat daarnaast zoveel details dat elke luisterbeurt iets nieuws biedt! Op dit moment kan ik mij ook moeilijk voorstellen dat de plaat ooit gaat vervelen.

De plaat heeft bovendien een prachtige productie meegekregen van, wederom, Sacha Paeth, waarbij de details mooi naar voren komen. Wat mij opvalt aan de productie is dat het niet zo typisch klinkt als wat Sacha op de meeste van zijn power metal producten laat horen en heeft de plaat precies het geluid gegeven waar het om vraagt. Al dit bij elkaar maakt 'Tinnutus Sanctus' een prachtig meesterwerkje en zeker een van de beter platen die Edguy tot nu toe heeft uitgebracht. Ik moet echter zeggen dat de plaat meerdere luisterbeurten nodig heeft (en verdient) om tot zijn recht te komen. Ik raad u dan ook aan om de plaat die tijd te gunnen; u zult er namelijk geen spijt van krijgen.

<< vorige volgende >>