Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Sarkom - Bestial Supremacy

Sarkom - Bestial Supremacy

Label : Twilight | Archiveer onder black metal

Release type: Full-length CD

Neithan : Met 'Bestial Supremacy' brengt het Sarkom uit Oslo (niet te verwarren met het eveneens Noorse Sarcoma Inc., de band rond Daemon en Arghamon) de tweede plaat uit. Wellicht kent u enkele bandleden ook van Pantheon I: welnu, het is allebei uitstekende black metal, maar Pantheon I speelt toch iets gecompliceerder, waar Sarkom kiest voor een primitiever en rauwer (lees: directer) concept.

Sarkom wordt aangeprezen als rauwe black metal, en daarom is het niet verwonderlijk dat Mannevond van Koldbrann meezingt op 'Symbolic Revulsion'. Zelf vind ik het wel meevallen qua rauwheid, het is alleen zo dat de band geen keyboards gebruikt of een zwaar gepolijste producktie. Laat je dus niet afschrikken door de kreet rauw, want alles wat je moet horen is te horen in een prima te accepteren geluidskwaliteit! De nummers zijn stuk voor stuk sterk en bij vlagen episch opgebouwd, waarbij de drums als een stuwende basis de songs ondersteunen, de band afziet van keyboards en gewoon niet meer nodig heeft als gitaar, bas en drum. Dit alles is verpakt in een bandgeluid waarvan het duidelijk is dat dit alleen Noors kan zijn: primitief, eenvoudig, maar toch met aandacht voor een passend geluid en vol kwaadaardigheid.

Opener 'Inferior Bleeding' begint log, dreigend en meeslepend de plaat. Daarna volgt een naar black metal begrippen swingend 'I Call Your Name': heeft Sarkom afgezien van de snelle stukken? Welnee, want die hebben ze keurig gedoseerd tussen de over het algemeen wat meer mid-tempo nummers geplaatst: het gaat hierbij om het furieuze titelnummer en het reeds genoemde 'Symbolic Revulsion' (met Mannevond van Koldbrann als gastzanger en een dodelijke vertraging in het refrein). Samen met het gebruik van hier en daar een paar akoustische gitaarstukjes is daardoor een plaat ontstaan die gevarieerd en toch direct is, en daardoor de volle drie kwartier blijft boeien.

Het album brengt geen vernieuwende of verrassende zaken, maar ik heb nooit het gevoel opgescheept te zitten met afgedankte riffs of idee├źn die zijn toegevoegd om maar een speelduur van rond de drie kwartier te bereiken. De band is genoemd naar een tumor en is gelinkt aan kanker: welnu, Sarkom tiert welig en vreet zich door lichaam en geest; als je iemand dan toch iets kwaadaardigs wilt toewensen, wens ze dan dit Sarkom toe! 2008 laat zien dat de Noorse scene nog altijd domineert, en dat is mede dankzij bands als dit onderschatte Sarkom!

<< vorige volgende >>