Darkane - Demonic Art

Darkane - Demonic Art

Label : Massacre | Archiveer onder speed / thrash metal

Release type: Full-length CD

Richard G. : Drie jaar na het geweldige 'Layers Of Lies' is het Zweedse Darkane terug om de wereld eens te laten horen hoe retestrakke technische progthrash ook alweer dient te klinken. 'Demonic Art' is inmiddels alweer de vijfde langspeler in het tienjarige bestaan van de band en hierop horen we een aantal nieuwe elementen in dat eigenzinnige geluid dat eigenlijk enkel als 'typisch Darkane' te omschrijven is.

Nadat het over the top pompeus/bombastische intro de plaat op enigszins ongepaste (want totaal niet bij de rest van de muziek passende) wijze heeft geopend barst het thrash feest los met het snelle, agressieve 'Leaving Existence'. De gebruikte riffstructuur en het opgefokte drumwerk (met fantastisch cimbaalwerk van Peter Wildoer) maken het tot een typische Darkane thrashaanval, de ideale manier om de fans kennis te laten maken met de nieuwe zanger Jens Broman (Construcdead, The Defaced), de vervanger van Andreas Sydow.

Op zijn Darkane-debuut gaat Jens gevarieerder te werk dan op ander materiaal dat ik van hem ken en gelukkig past zijn stemgeluid en -gebruik perfect in het Darkane geluid. Hij is in staat dezelfde zangtechnieken als Sydow toe te passen en bovendien heeft hij een groter bereik (met een diepe grunt) tot zijn beschikking. Dankzij Jens is het geluid van Darkane nog steeds zeer herkenbaar, maar heeft het ook een lichte vernieuwingsimpuls gekregen en dat valt natuurlijk alleen maar toe te juichen.

Extreem veel veranderingen hebben de Zweden ten opzichte van 'Layers Of Lies' niet doorgevoerd. Het zit hem vooral in een paar nieuwe dingen die uitgeprobeerd worden. Zo is het geluid gemiddeld genomen meer 'gevuld', door middel van gespeel met wat samples en achtergrondkeyboardklanken (NB het industriële karakter van 'Impetious Constant Chaos'). Ook vinden we met 'Demigod' het Darkane nummer met het laagste bpm ooit (zei daar iemand ballad?).

Een element dat gelukkig is gebleven is het inbouwen van genoeg rustige momenten in de composities door middel van groot opgezette, meezingbare refreinen ('Absolution', 'The Killing Of I') waardoor de technische en agressieve stukken veel sterker uit de verf komen. Ook zijn er natuurlijk nog genoeg fröbelige priegel solo's van de hand van Chris Malmström te ontwaren (zoals in 'Still in Progress').

Alles wel beschouwd is 'Demonic Art' een geweldige plaat met het karakteristieke Darkane stempel van originele kwaliteitsmetal geworden. Maar afgezien van een paar succesvolle geluidsexperimentjes is de muzikale vooruitgang niet zo verrassend, groot of overdonderend als op de vorige drie platen. Met 'Demonic Art' consolideert Darkane haar speciale positie in de metal scene echter zeer zeker op overtuigende wijze.

<< vorige volgende >>