Cynic - Traced In Air

Cynic - Traced In Air

Label : Season Of Mist | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Richard G. : We schrijven 1992. Schoolvrienden Paul Masvidal (gitaar) en Sean Reinert (drums), die al jaren samen spelen, besluiten na het succesvolle 'Human' album en aansluitende tours om niet langer samen met Chuck Schuldiner en zijn Death de wereld rond te trekken, maar om zich volledig toe te leggen op nieuw materiaal van hun eigen band Cynic.

Samen met Jason Gobel (gitaar) en Sean Malone (bas) wordt het nu legendarische 'Focus' album gepend in en 1993 via Roadrunner Records uitgegeven. Op dat moment waren er echter weinig metalheads die de progressieve mix van death metal en jazz op waarde schatten. Hoewel medepioniers Death en Atheist al druk bezig waren (geweest) om een weg te banen voor techniek en progressie binnen de death metal, waren het vooral de gecomputeriseerde cleane vocalen van Masvidal op 'Focus' die ervoor zorgden dat menig metalhead niet veel met het album aan kon vangen.

In selecte kringen oogst 'Focus' na zijn release wel veel waardering, maar de echte erkenning voor het metalen pionierswerk van Cynic groeit pas in de tweede helft van de jaren 90 wanneer steeds meer bands die nieuwe dingen proberen Cynic als invloed noemen. De cultstatus van 'Focus' neemt toe, maar ondertussen is Cynic zelf al een vrij stille en anonieme dood gestorven. Althans, dat dacht iedereen totdat eind 2006 berichten verschenen dat de band weer bij elkaar kwam voor een renietoer. En wat bleek, het heilige vuur begon weer te branden en er werd weer aan nieuw materiaal gewerkt, resulterend in het nieuwe album 'Traced In Air' dat eind oktober via Season Of Mist het licht zal zien.

Het eerste wat je je nu als kritisch metalhead afvraagt is hoe moeilijk een band het zichzelf kan maken. Na bijna vijftien jaar afwezigheid, midden in het tijdperk van meer en minder geslaagde reniealbums, -toers en eenmalige concerten kun je toch moeilijk met een opvolger te komen van een tijdloos cultalbum zoals 'Focus' dat is? Dat kan toch haast alleen maar tegenvallen? Welnu dames en heren, schuif alle scepsis maar met een grote veeg van tafel want 'Traced In Air' is tegen alle verwachtingen in een topalbum geworden en doet alles behalve tegenvallen. Het album klinkt als een volledig natuurlijk vervolg op 'Focus' en de overgeblevenen Masvidal, Reinert en Malone (de laatste alleen op plaat) laten horen dat hun muzikale ontwikkeling niet stil heeft gestaan.

In de acht nieuwe composities worden nog steeds death metal riffs en subtiel jazz/fusion gitaarwerk gecombineerd binnen een raamwerk van progressieve songstructuren. Dit gebeurt echter in een schrijfstijl die zoveel vloeiender is en die zoveel natuurlijker klinkt dan vijftien jaar terug dat je als luisteraar bijna moeite moet doen om te horen hoe goed het materiaal in elkaar zit. De prachtige melodien zijn niet alleen prachtig ingespeeld maar weten je ook echt te raken. Het gevoelige gitaarspel van Masvidal is een ware lust voor het oor. De cleane vocalen worden nog steeds door de computer gehaald, maar klinken stukken warmer en liever (want hoger) dan voorheen. De gruntzang, het duidelijkste death metal element, is ook gebleven, zij het minder prominent en minder vaak aanwezig. Voor dit klusje (gecombineerd met tweede gitaar) is onze landgenoot Tymon Kruidenier (Exivious) aangetrokken, die zich ook nog creatief mocht uitleven in een aantal solo's.

Wanneer 'Traced In Air' na ruim een half uur tot een einde is gekomen voelt het net alsof je wakker bent geworden uit een geweldige droom waar je het liefst nog veel langer in had vertoefd. Het grote voordeel van 'Traced In Air' ten opzichte van die droom is echter dat je hem gewoon nog een keer aan kunt zetten. En dat is iets dat je zonder moeite meerdere malen achter elkaar kunt en misschien wel moet doen. Het album vertelt namelijk niet alleen een verhaal (beginnend met 'Nunc Fluens' en eindigend met 'Nunc Stans'), maar vormt zeker ook muzikaal een geheel dat zich het beste in n keer laat beluisteren.

Waar de genialiteit van 'Focus' pas later algeheel erkend werd, valt het te hopen dat 'Traced In Air' niet eenzelfde lot beschoren is. Ook al kent de metalscene heden ten dage wellicht meer liefhebbers van de vele buitencategorien die de metal rijk is, het valt toch te betwijfelen of men wel klaar is voor Cynic anno 2008. Met het fantastische 'Traced In Air' lijken de Amerikanen (plus Nederlander) hun tijd namelijk wederom ver vooruit te zijn!

<< vorige volgende >>