Evergrey - Torn

Evergrey - Torn

Label : Steamhammer/SPV | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Bart : Voor wie er nog niet bekend is met Evergrey zal ik in deze alinea een korte introductie geven:
Evergrey is een band uit Zweden die sinds midden jaren negentig bezig is met het volschrijven van zware en tegelijk makkelijk meeneuriebare schijfjes progressieve metal met een herkenbaar eigen smoelwerk. Of zoals ze het zelf omschrijven: donkere melodieuze metal. Ze hebben verschillende overdonderende albums gebracht, waarvan sommigen conceptalbums waren met erg betrokken en donkere thema's. Hun vorige album bevatte wat bondigere nummers zonder algemeen concept (behalve drie ervan). Sommige mensen mopperden dat ze niet meer 'progressief' waren.

Nu schrijven we september 2008, en het nieuwe album is gearriveerd. En, zijn ze compleet van het padje af? Integendeel. Ze weten donders goed wat ze doen. En dat is dit: ze maken donkere melodieuze metal la Evergrey. Niets meer, niets minder. Deze keer zijn de nummers wat langer, hoofdzakelijk omdat de gitaarsolo's meer ruimte hebben gekregen om zich uit te bouwen. En verdomme ja, de solo's zijn super! En hetzelfde geldt voor al het andere gitaarwerk. En voor de band. Superstrak, groovend als het mooiste achterwerk dat je ooit hebt gezien, en meeslepend als de zwaartekracht in topvorm.

Maar. Wat ik toch echt mis is een gevoel van coherentie. Het zou zomaar kunnen zijn dat ik een beetje verwend ben door de band, maar ik verlang naar een tweede 'The Inner Circle'. Een album waarin je jezelf kunt verliezen als in een grote droomwereld. Dit album heeft zeer meeslepende nummers, geen zwakke punten te bekennen (zelfs de keyboards zijn subtieler geworden en toch zeer aanwezig). Maar dit is nog steeds Evergrey, we zijn verwend in dezen. Het hoeft geen conceptueel geheel te vormen, ik wil slechts van nummer naar nummer zweven. Hun vorige album 'Monday Morning Apocalypse' deed dat precies: het dwong je van begin tot eind te blijven luisteren, of je nou van plan was geweest maar een paar nummers te luisteren of niet. Maar misschien was het slechts de erg indrukwekkende productie die het moeilijker maakte om te stoppen? Misschien moeten deze nummers gewoon nog meer op me inwerken. Daar gok ik op. Als het aantal fans voor Evergrey zal veranderen met dit album, zal het in opwaartse richting zijn. Het enige dat je hier niet hebt, is het echt experimentele en progressieve spul zoals het gesproken gedeelte van 'The Inner Circle'. Maar ik vrees dat zulke dingen slechts mogelijk zijn binnen grootse concepten

<< vorige volgende >>