Trivium - Shogun

Trivium - Shogun

Label : Roadrunner Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Wilmar : De naam kende ik wel, maar ik had nog geen noot muziek van Trivium gehoord, en eerlijk gezegd waren de berichten die ik over Trivium vernam ook niet motiverend genoeg om eens naar deze band te gaan luisteren. Overal waar ik op internet kwam, las ik dat Trivium klonk als Metallica. Een vergelijking die de band niet altijd waardeerde, gezien het gegeven dat Travis Smith zich op Blabbermouth ging beklagen over die vergelijking. 'Als iemand ons na 'Shogun' nog met Metallica vergelijkt, hebben ze geen oren aan hun hoofd', of iets van die strekking. Nou, Travis kan rustig gaan slapen: dit lijkt voor geen meter op Metallica.

Trivium kun je omschrijven als total metal. Ze tappen zo'n beetje uit elk beschikbaar vaatje dat de metal rijk is. Zo spelen ze eerst dromerige melodieuze twin leads met lijzige vocalen om snel over te schakelen naar noeste death metal met dito grunts. Als er een band is die ik met hoofdletters wil aanwijzen als invloed op 'Shogun', dan is dat IRON MAIDEN, en dan is het tevens niet verwonderlijk dat 'Iron Maiden' (het nummer) als coveruitvoering tussen de extra tracks staat. De enige echte verwijzingen naar Metallica vind je nog in de zang van Matthew Kiichi Heafy (die had zijn naam moeten veranderen in Heavy), maar muzikaal accelereert het nogal tussen NWOBHM en old school death metal.

De productie in handen van Nick Raskulinecz is schitterend. Maar ja, de man heeft inmiddels fantastisch werk verricht met Death Angel en Danko Jones, dus eigenlijk mag je niets anders verwachten. Het album is opgenomen op een locatie die je eerder met Hank Williams en Willie Nelson associeert (Nashville Tennessee), maar het is aan de productie niet aan te horen. De mix in handen van oudgediende Colin Richardson is retestrak, en het is goed om weer eens wat van Colin te horen, de man die zoveel bands in de jaren negentig van een superstrak geluid voorzag (denk aan Carcass, Fear Factory of Napalm Death).

Als we de infosheet van Roadrunner mogen geloven, is dit album het momentum voor Trivium. Wat 'Reign In Blood' was voor Slayer, 'Master Of Puppets' voor Metallica of 'Number Of The Beast' voor Maiden, moet 'Shogun' zijn voor Trivium. Welnu, het is weliswaar een goed album, maar het is zeker geen genre-definirend album. Het probleem van Trivium is dat ze niet de volledige speelduur kunnen blijven boeien. Sommige nummers als 'Into The Mouth Of Hell We March', 'Of Prometheus And The Crucifix' of het lange titelnummer zijn fantastisch gearrangeerd, zeer afwisselend en houden de aandacht er zeker bij, maar er zijn ook nummers waarvan je je afvraagt waarom die op het album staan (zoals 'Like Callisto To A Star In Heaven') terwijl er twee extra tracks niet op het album zijn opgenomen die dit nummer zeker zwaar overtreffen. Vooral 'Upon The Shores' is een heerlijke beuker. De cd wordt vergezeld door een dvd met daarop twee features: een 'making of' van het album 'Shogun', die bij tijd en wijle bijzonder vermakelijk is, en voor een techniek fanaat als ondergetekende een lust voor het oog is, maar om van alle riffs ook nog eens een soort instructievideo bij te sluiten vind ik ietwat overbodig.

Samenvattend: 'Shogun' is een prima album voor liefhebbers van vette power metal, het is een album waarmee het stigma van Metallica succesvol is verwijderd, maar het is geen magnum opus zoals bovengenoemde klassiekers. Daarvoor blijven de nummers te weinig hangen en missen de composities aan impact. Maar goed: ze zullen vast nog een vierde album maken, en ik ben in ieder geval genteresseerd genoeg geraakt om deze band in de gaten te houden.

<< vorige volgende >>