Kivimetsän Druidi  - Shadowheart

Kivimetsän Druidi - Shadowheart

Label : Century Media | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Vera : Ik vermoed dat Kivimetsän Druidi een erg populaire band gaat worden. Ze worden immers rijkelijk gesteund door hun sympathieke landgenoten van Korpiklaani. Eind 2007 reisden ze als voorprogramma van de clan uit het woud heel Europa af zonder dat ze ook maar één album uit hadden en deze winter doen ze dat nog eens over, want dan openen ze de dans tijdens de Finnish Fire tour met Falchion, Battlelore en Korpiklaani. Maar nu met een sterk debuut 'Shadowheart' op zak, want de band wist een platendeal met Century Media te versieren.

Kivimetsän Druidi werd opgericht in 2002 door de gebroeders Joni (grunts, gitaar) en Antti (keyboards) Koskinen. Hun grote voorbeeld was Moonsorrow. Dat is er nu niet echt meer aan te horen, of het zou in de weelderige keyboardarrangementen moeten zijn. Men bracht in het verleden talrijke demo's en ep's uit en uit die nummers werd gekozen voor dit debuut. De elf songs werden heropgenomen in de Noise Camp studio in Turku met producer Esa Orjatsalo. Kivimetsän Druidi (Druid of the Stone Forest in Engels) speelt symfonische folk/black metal met lekker vette grunts van gitarist Joni, maar men heeft ook een zangeres. Leeni-Maria Hovila is een klassiek geschoolde zangeres die ook al enkele lijntjes zong op het 'Hope' album van Swallow The Sun en sinds kort is ze de derde zangeres van de druïden. Op deze hoge sopraanzang in overigens behoorlijk heftige folk metal zat ik niet bepaald te wachten en ik hoop maar dat "female fronted folk/pagan metal bands” geen nieuwe rage gaat worden, want na enkele nummers gaat die hoge "deftige” zang ertussen me irriteren. Let wel, Leeni-Maria zingt goed, het is eerder een kwestie van smaak.

Muzikaal staat dit album in ieder geval als een huis. De symfonische intro gaat met een knal over in 'Blacksmith' dat keihard losbarst in black metal met melodieuze folk melodieën in de gitaren. De songs zijn vrij complex en vol tempowisselingen, zodat akoestische gitaarfragmenten en de toetsen ook aan bod komen. In elk nummer wisselt men de ruwe zang van Joni af met de serene vocalen van Leeni-Maria. Een sterk nummer is 'Pedon Loitsu' waarin een kalmer stuk met piano en vrouwelijke zang naar een fantastische uitval met growls leidt. Telkens valt op hoe rijk de songs gearrangeerd zijn en hoe mooi de snelle metal ondersteund wordt door toetsen. Het enige moment van rust is de weemoedige pianoballade 'Tiarnach Verinummi'. De teksten zijn deels in het Fins en deels in het Engels, soms gebaseerd op een fantasieverhaal dat Joni geschreven heeft. In 'Verivala' trekken kloeke mannenkoren de aandacht. Dit wordt gevolgd door het hardste nummer van 'Shadowheart'. Dat is 'Korpin Laulu' wat uit de startblokken schiet met grandioze blastbeats. 'Mustan Valtikan Aika' sluit op een avontuurlijke manier dit album af. Het kent een trage start, gaat over in ultra dansbare polkaritmes, de vrouwenzang is vreemd vervormd en tenslotte komt er een fantastisch instrumentaal stuk met krachtige drums en een wilde gitaarsolo. Dit is één van de toppers van dit beloftevolle debuut dat nog hoger gescoord had wanneer de vrouwelijke sopraan minder haar keeltje had opengetrokken.

<< vorige volgende >>