Die Apokalyptischen Reiter - Licht

Die Apokalyptischen Reiter - Licht

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Die Apokalyptischen Reiter begint langzaamaan hun naam erg weinig eer aan te doen en te vervallen tot een bar oninteressant bandje met inwisselbare arbeidsvitaminenmetal. Natuurlijk klinkt hun melodieuze, Duitstalige metal tot in de puntjes verzorgd en valt op de productie niets af te dingen, maar waar ze eens charmant uit de hoek kwamen met een chaotische allegaartje van diverse metal genres, daar is het nu een professioneel geoliede metalmachine geworden die zo anoniem is gaan klinken als de klinkers in mijn straat. Tsja, dat krijg je ervan als het goed gaat met de band, een vrouw inlijft in de band en een dagje ouder wordt: dan moeten er compromissen gemaakt worden en dat is niet altijd ten goede voor de spanningsboog van de muziek. Al is dat nog geen excuus voor de afzichtelijke albumhoes: jongens jongens, moest dat nou?

Nu is deze transformatie al een aantal albums aan de gang en met voorganger 'Riders On The Storm' was ik nog te spreken over het compositorische niveau waarmee ze hun eclectische geluid hadden gecompenseerd. Nu heuteldreutelkeutelt de veelal dramatisch aangezette en industrieel aangedreven (power) metal hymnes met hier en daar quasi-verhulde thrashriffs en een incidentele stijlvreemd instrument (zoals de Griekse (bouzouki?) gitaar in 'Auf Die Liebe') door zonder dat er zich ook maar een opzienbarend moment aandient. De band heeft zich geschikt in een geluid dat grofweg het midden houdt tussen Manowar en Rammstein, maar mist de brille voor memorabele composities om op hetzelfde niveau te komen, laat staan dat de zanger de longinhoud van Eric Adams en Till Lindemann evenaart. Het album mist pit, agressie en innovatie, maar staat bol met "gezellige metal”. Illustratief is hiervoor het alleraardigste videoclipsprookje van 'Der Weg' (zie de Youtube-clip hieronder). Niet dat het slecht klinkt - er is heus hoorbaar flink gesleuteld aan de nummers en het klinkt professioneel genoeg om er niet bij in slaap te vallen, maar door de bank genomen voegt dit album weinig tot niets toe aan de discografie van de Reitermannen. Aan succes des te meer, want dit album zal ongetwijfeld in goede aarde vallen bij de meezingende metalmassa van onze Oosterburen.

<< vorige volgende >>