Evereve  - Seasons

Evereve - Seasons

Label : Metal Mind Productions | Archiveer onder gothic metal

Release type: Re-release

Vera : In de reeks heruitgaven door het Poolse Metal Mind Productions is het deze maand de beurt aan de eerste drie albums van Evereve (opnieuw gemastered). Deze in 1993 in Hamburg opgerichte band is ook nu nog actief, maar evolueerde van gothic/doom metal naar meer electro-snufjes in de harde muziek. Wie alleen het moderne CYGOROME (cyber goth rock metal) Evereve kent (laatste album 'Tried & Failed' 2005) moet echter zeker ook deze eerste werkjes eens beluisteren.

Midden jaren negentig kende een opkomst van gothic metal bands. In het kielzog van Paradise Lost, Moonspell en Type O'Negative ontstonden er tal van bands die allen verfrissende albums schreven. Om er maar een paar te noemen: Crematory, Darkseed, Cemetary… en ook Evereve. 'Seasons' is het debuutalbum van deze band dat in 1996 door Nuclear Blast op de markt werd gebracht. Voor die tijd was het een revolutionair album dat donkere, weemoedige muziek kruidde met death/black invloeden in de vocalen. Als liefhebber van het genre heb ik 'Seasons' destijds al gekocht en wanneer ik er vandaag naar luister sta ik versteld van de avontuurlijke, spontane aanpak. Dit was gothic metal met doominvloeden, lang voor het genre synoniem zou worden met operazangeressen en commercie!

Evereve bestond toen uit zanger Tom Sedotschenko, gitaristen Stephan Kiefer en Thorsten Weissenberger (deze laatste maakt ook nu nog deel uit van de band onder de naam Havoc), toetsenist Michael Zeissl (momenteel ook de zanger van de band), Stefan Müller (bas) en drummer Marc Werner. De vocalen van Tom zijn een belangrijke troef in de droefgeestige, meestal slepende muziek. Hij zingt clean met een donkere gothic stem, maar gaat dikwijls over in grunts of black metal-achtige uithalen. Wanneer de sfeer van een song het vereist zijn er fluisterende passages. Het perfecte voorbeeld van hoe geheimzinnig en doomy gothic metal toentertijd was is het lange 'Autumn Leaves', dat gevolgd wordt door het eveneens beklijvende, in het Duits gezongen 'Untergehen Und Auferstehen'. De muziek schuwt geenszins summiere experimenten en in 'The Phoenix/Spring' en 'Epilogue' vallen enige zweverige Pink Floyd invloeden niet te ontkennen. Zowel de toetsen als de melodieuze gitaarpartijen zijn een lust voor het oor. Het vijfenvijftig minuten durende album werd niet aangevuld door extra's, maar als je de beginperiode van Evereve gemist hebt, biedt het reguliere album al ruim voldoende om te ontdekken. Een nostalgische trip, dit conceptalbum over de seizoenen, maar geen moment gedateerd!


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>