Esoteric - The Maniacal Vale

Esoteric - The Maniacal Vale

Label : Season Of Mist | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Esoteric geniet al jaren een respectvolle status in de (funeral) doom gemeenschap. De band maakt dan ook al sinds 1992 lange, extreme klanklandschappen die tot het uiterste gaan. Allerminst toegankelijk, dat merkte ik tijdens de paar concerten die ze in Belgi en Nederland gaven tijdens doom festivals. Het vierde album 'Subconscious Dissolution Into The Continuum' werd namelijk gevolgd door toeren met bands zoals Skepticism, Reverend Bizarre, Count Raven en While Heaven Wept. 'The Maniacal Vale' is het vijfde album en het is weer een uitgebreide collectie ultrazware doom geworden die maar liefst twee cd's bestrijkt.

Esoteric - zoals de licht pedante naam al insinueert - is uitsluitend voor de ingewijden. Sinds 2004 heeft ondergetekende wel kennis gemaakt met andere funeral bands als Ahab en Colosseum, maar Esoteric doet daar nog een schepje bovenop. Als je weet dat het eerste nummer 'Circle' al zo'n twintig minuten duurt, mag het geen wonder zijn dat de uitwaaierende, psychedelische gitaren de tijd nemen om over te gaan in een zware dragonder, een voort ploeterend monster van hallucinante somberheid. De schreeuwerige, lage death-growls van gitarist Greg Chandler gaan door merg en been, maar uiteindelijk had ik toch graag wat meer variatie in die zang gehoord, een euvel dat me live ook al parten speelde trouwens. Die afwisseling is er gelukkig wel in het ritme en het gitaarspel. De melodieuze gitaarpartijen zijn iets te veel op de achtergrond gemixt, maar toch missen ze bij momenten hun eclectische uitwerking niet. Men bouwt af en toe zachtere stukken in - meestal ook met een experimenteel karakter - maar deze zijn toch in de minderheid. Het begin van 'Ignotum Per Ignotius' op de tweede cd heeft zo'n ruimtelijke, rustgevende gitaarklanken die me ook wel een beetje aan Agalloch doen denken. Of aan de experimentele periode van Pink Floyd. Misschien kan dit nog uitgroeien tot de 'Umma Gumma' der doom metal. Luister maar naar de kosmische plopgeluiden en atmosferische gitaren in 'Quickening'. 'Caucus Of Mind' is dan weer verrassend up-tempo, al duurt het niet lang of Esoteric zet weer een grote neus naar ons met uitdagende, chaotische stukken die bij de meeste mensen enkel een pijnlijke grimas teweeg zullen brengen. Laat ons duidelijk wezen: voor 'het liedje' moet je niet aankloppen bij dit Engelse kwintet. Wie zich echter wilt ingraven in een lange trance (of slaap) verwekkende geluidsfilm die absoluut uniek in zijn genre is, schaft deze uitdaging aan.

<< vorige volgende >>