Spitfire - Cult Fiction

Spitfire - Cult Fiction

Label : Goodfellow Records | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Jasper : 'Cult Fiction' van de Amerikaanse band Spitfire is wat mij betreft een schoolvoorbeeld van hoe progressieve hardcore gespeeld zou moeten worden. De muziek is spannend, avontuurlijk, en uitdagend. Bovendien wordt het geheel middels een luxe verpakking op aantrekkelijke wijze gepresenteerd. Hulde dus al bij voorbaat, of hier nou een groot publiek voor te vinden is of niet.

Met 'Arrhythmia Drift' wordt er furieus gestart in de beste indie metalcore traditie van Botch en Coalesce, maar er is hier veel meer te beleven. Met een mix van stijlen die je qua samenstelling nog het meest bij hardcore pioniers als Burst en (nieuwe) Poison The Well kan tegengekomen zit het met de afwisseling wel goed. De piano is bijvoorbeeld een veelgebruikt instrument op 'Cult Fiction', van een spookachtig intermezzo tot een swingende aanvulling op de riff uitbarstingen. En dan hebben we nog zanger Jonathan Spencer, die op Sean Ingram-achtige wijze het achterste van zijn keel kan laten zien. Ook voor een smaakvolle cleane stem draait hij zijn hand niet om, iets dat gerust nogal "tricky" genoemd mag worden. Bij een band als The End liep het cleane experiment wat mij betreft toch een beetje uit de hand, maar Spitfire laat een stuk gematigder de teugels vieren. Er staan nog genoeg ontoegankelijke beuk tracks op 'Cult Fiction'. Zo komen de agressie freaks nog ruimschoots aan hun adrenaline kicks, terwijl er niets aan diepgang verloren hoeft te gaan.

Zoals ik al begon, 'Cult Fiction' is een zeer mooi voorbeeld van hoe progressieve hardcore zou moeten klinken vandaag de dag. Opkomsten bij concerten van Poison The Well en Burst verraden misschien dat slechts een klein deel van de wereldbevolking klaar is voor een band als deze. Die kleine groep moet Spitfire dan ook maar extra goed koesteren.

<< vorige volgende >>