Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Dantesco - Pagano

Dantesco - Pagano

Label : Cruz Del Sur Music | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Vera : Wie groot belang hecht aan originaliteit in heavy metal moet zeker het tweede album van Dantesco eens beluisteren. Of het dan ook nog goed is, dat is puur een kwestie van smaak. Muzikaal kunnen we spreken van epische heavy metal met enige doom invloeden en vrij complexe songstructuren die volgens de mannen zelf geïnspireerd zijn door hardrock en metal uit de jaren zeventig. Daar zou je dus weer het woord progressief kunnen laten vallen. Waar je echter niet omheen kunt is de bariton van zanger Erico "La Bestia” die door zijn verschijning en présence al eens wordt vergeleken met Messiah van Candlemass. Ook weer door dat doom tintje in de muziek waarschijnlijk en de theatrale zangstijl.

Dantesco komt uit Puerto Rico en zingt in de Spaanse taal. Een taal die zich leent voor enig pathos en dat vinden we dan ook ruimschoots terug in de zang. Maar we horen niet alleen operazang, geregeld gooit de beste man het op een ijselijk gillen dat me doet vermoeden dat hij buiten Dio ook Ian Gillan als grote voorbeeld heeft. Iets wat wordt gestaafd door één van de Europese bonus tracks 'Gethsemane'. Dit werd oorspronkelijk door Gillan gezongen op de Jesus Christ Superstar soundtrack. Dit nummer is hem trouwens op het omvangrijke lijf geschreven, hij kan er zijn overvloeiende pathetiek naar hartelust in kwijt, al haalt hij nooit het peil van de vroegere Deep Purple zanger.

Het is dus wennen met dit 'Pagano', waar de band put uit thema's als Hannibal, Beowulf, de kruistochten en historische en mythologische gebeurtenissen. Bij een eerste luisterbeurt ging de geladen zang me na enkele nummers al danig irriteren. Later went het een beetje, maar een echte liefhebber zal ik nooit worden. Wat het puntenaantal van 'Pagano' echter de hoogte injaagt zijn de instrumentale capriolen van gitaristen Ramon De Jesus en Joel Carrasquillo. Dat wordt al duidelijk in het eerste nummer 'Santa Croce Titulus' met akoestische stukjes, twin gitaarlijnen en een vurige solo. Dat is het 'm nou net: de gitaarsolo's klinken nergens steriel maar hebben een gloedvolle warmte die je een erg aangenaam gevoel geven. Zal die invloed van de jaren zeventig zijn denk ik. Verder is het een beetje doorbijten want de meeste nummers klokken rond de zeven minuten en bevatten zoveel ideeën dat het even duurt eer je houvast hebt. De gitaarklank van de riffs deed me trouwens soms aan Tyr denken. Er wordt her en der ook vrolijk gebruik gemaakt van koorzang, wat het geheel nog meer bombastisch maakt. De geconstipeerde zang die in een nummer als 'Por Tu Santo Amor' klinkt als een speenvarken blijft een twistpunt, maar voor de originaliteit en instrumentenbeheersing krijgt Dantesco extra punten. De band is al opgetreden op Doom Shall Rise en Keep It True, daarmee heb je een finale tip om te weten uit welke hoek de wind waait.

<< vorige volgende >>