Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Elend  - The Umbersun / Au Tréfonds Des Ténèbres

Elend - The Umbersun / Au Tréfonds Des Ténèbres

Label : Norma Evangelium Diaboli | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Re-release

Vera : 'The Umbersun' werd oorspronkelijk uitgebracht door Music For Nations in 1998 als vierde en laatste deel van de Officium Tenebrarum cyclus. Daar het album al enkele jaren uit de handel is - in 2004 kapte Music For Nations ermee - besloten de leden van Elend zelf om het opnieuw te masteren en in een mooi verzorgd digipack (met een extra track) terug uit te geven. Dat wordt nu gedaan door het Franse label Orphika in heel de wereld behalve Polen. Daar bracht Metal Mind Productions in 2007 al een heruitgave van dit album op de markt, maar let wel, dit was niet geremastered.

Alhoewel geklasseerd onder sympho/prog, kunnen we dit geen simfonische rock noemen. Neen, dit is zuiver simfonische muziek, zware klassieke bombast die ontstaat uit een mix van extreme brutaliteit en serene ingetogenheid. Mensen die Elend kennen weten dat dit allerminst licht verteerbare hapjes zijn die het Frans/Oostenrijkse trio van multi-instrumentalisten presenteert en op dit fin de siècle album is het niet anders. Dertig vocalisten zorgen voor imposante koorzang. De muziek doet onmiddellijk erg religieus/kerkelijk aan en dat is geen wonder, want de muziek is gebaseerd op drie missen die opgedragen worden in de heilige week die Pasen voorafgaat.

Elend's albums zijn meesterwerken van plotse ommezwaai. Het ene moment hoor je vrouwelijke sopraanzang en serene vioolklanken, het volgende moment - in 'Du Tréfonds Des Ténèbres' bijvoorbeeld - is de Apocalyps nader en lijkt het alsof men met heel het instrumentarium van de trappen dondert. Tussen deze geordende chaos horen we in 'Melpomene' een vertellende vrouwenstem met koor en later een fluisterende mannenstem. Maar soms horen we ook wanhoopskreten die de waanzin benaderen. Deze gedeelten zijn beklemmend. De simpelste compositie is het erg mooi gezongen 'Moon Of Amber' waar de mannenstem de helderheid en warmte van een Greg Lake benadert. 'Apocalypse' doet zijn naam alle eer aan, kent buiten de chaos ook onrustige koorzang en bezwerende trommels. Evenals 'Umbra' dat met op hol geslagen violen en dreigende roffels het toenemende gevoel van ongemak aandikt. Dit is zalven en geselen, heel veel schoonheid en dissonant ongemak worden op een geniale wijze tegen elkaar uitgespeeld. Vredige momenten en apocalyptische overweldiging rijgen zich feilloos aan elkaar tot een indrukwekkende brok muziek die zich tot een waar opus magnum ontvouwt als je er de tijd voor neemt.

<< vorige volgende >>