Candlemass  - Chapter VI

Candlemass - Chapter VI

Label : Peaceville | Archiveer onder doom metal

Release type: Re-release

Evil Dr. Smith : ”Okay, je vroeg erom, dus hier heb je 'em. Ik heb gezegd dat-ie van ze leven niet geremastered zal worden, maar wat kan mij het ook schelen? Dus is het toch maar gedaan, speciaal voor die ene die dit album zowaar weet te waarderen. 'Chapter VI' is nu verkrijgbaar met een beter geluid en een bonus live DVD. De productie was mijn probleem, begrijp je? Ik vond 'em niet goed! Je zou kunnen zeggen dat het een afspiegeling was van de atmosfeer die er toen in de band heerste, en ik heb al vaak gezegd dat ik er enorme spijt van heb dat het album überhaupt is opgenomen.”

Nee, dit is niet de mening van je recensent: dit zijn de woorden van Candlemass-chef Leif Edling op de eerste bladzijde in het overigens prachtig verzorgde CD-boekje, so don't shoot the messenger! Bijzonder aandoenlijk om zoveel keiharde zelfkritiek te lezen, voorwaar een zeldzaamheid in de muziek, laat staan in metal. Nu staat dit album inderdaad niet te boek als een Candlemass classic (Messiah was er onlangs uitgekickt en de band lag bijna op z'n reet), maar terugluisterend valt het met de diskwaliteit alleszins mee. Veel albums die ik begin jaren negentig veel hoger aanschreef hebben minder de tand des tijds doorstaan dan dit Candlemass album uit 1992. Doom epics als 'The Dying Illusion', 'Where The Rune Still Speak' en 'The Ebony Throne' zijn nog uiterst genietbaar, waar interimzanger Thomas Vikström zich verdienstelijk staande houdt. Sterker nog, eigenlijk is er weinig mis met het album. Zelfs met het (gepimpte) geluid valt het allemaal wel mee en is het niet zo erg als Leif ons wil doen laten geloven. Alleen ontbreken de èchte klassiekers.

Het ontgaat me alleen waarom deze heruitgave van een geremasterde reissue alweer is verschenen, aangezien anderhalf jaar geleden deze versie al door GMR Music op de markt was gebracht. Wellicht heeft Peaceville een betere distributienetwerk. In ieder geval richting mij, want dit was de enige Candlemass heruitgave die nog in mijn collectie ontbrak. Zodoende kan ik nu eindelijk luisteren naar de zeldzame EP 'Candlemass Sjunger Sigge Fürst' uit 1993 die er als bonus aan is toegevoegd. Vier Zweedstalige nummers, waarvan 'Bullfest' een bescheiden cultstatus heeft gekregen, die een eerbetoon zijn aan de Zweedse acteur/zanger/entertainer Sigge Fürst, een nationale ster uit de jaren veertig en vijftig. Alleen, vergis je niet: Candlemass heeft moeite gedaan om de vrolijke volkse meedeinliedjes enigszins authentiek te laten klinken, zij het dat ze met elektrisch versterkte (en solerend) gitaar en wat harder beukende drums zijn ingespeeld. Candlemass klinkt hier als een grappige curiositeit, maar volledig onherkenbaar. Het lijken wel happy hardrocktunes voor een of ander Zweeds hippie theaterproductie. Verwacht dus geen metal, laat staan doom metal!

De belangrijkste bonus is natuurlijk de DVD met daarop een dik 45 minuten durend optreden uit 1993 in Uddevalla (een stadje even ten noorden van Gotenburg). Een sympathiek optreden dat is vastgelegd met, ik meen, drie handcamera's en waar Vikström zich als het prototype metalhead anno early 90s presenteert: stoere poses, getoupeerd en geperoxideerd haar als een Bon Jovi-bouvier (en onderwijl Europe afzeiken), een T-shirt met de print "FUCK HIP HOP” en grote gaten in zijn vale spijkerbroek dat maar ternauwernood mij een ongevraagd uitzicht op zijn harige reet bespaart. Leuk om het als achtergrondmuziek op te hebben staan: een incidentele blik op het televisiescherm volstaat. Datzelfde kan gezegd worden van de videoclip van 'The Dying Illusion' die wel heel erg de tijdgeest prijsgeeft en bij mij een plaatsvervangend schaamtegevoel oproept om zoveel videoclipamateurisme en misplaatst gedoe met geflikflooi met vrouwelijk (bijna) naakt. Nu is vrouwelijk naakt natuurlijk nooit misplaatst, maar dan moet je deze videoclip maar eens zien: zie hieronder.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>