Ministry - Cover Up

Ministry - Cover Up

Label : Soulfood Music Distribution | Archiveer onder industrial / ebm

Release type: Full-length CD

Horst : Ik heb niks met Ministry. Zeker, de heer Jourgensen en zijn kompanen waren verantwoordelijk voor een behoorlijk stukje innovatie binnen het hardere muziekspectrum, en er is zonder twijfel menig memorabel werkstuk afgeleverd, maar mij kreeg het de pis niet lauw. Ja, zo af en toe bij een biertje vind ik een nummer als 'Jesus Built My Hotrod' wel aardig, maar daar houdt het dan ook echt mee op. Edoch, ik heb ook een cover fetisj. Ik ben dol op alternatieve uitvoeringen van welbekende liedjes, ongeacht de muzikale herkomst. Het kan me niet gek genoeg, en vooral als de covers geen spaan heel laten van het origineel - door veranderde arrangementen of de gespeelde stijl - kan het rekenen op mijn warme belangstelling, en zo komt het er dan uiteindelijk van dat ik een Ministry CD van commentaar zal voorzien.

Nu is een ieder wel bekend met mechanisch aandoende industrial klanken van dit gezelschap, maar men bewijst met 'Cover Up' dat deze routine met een gerust hart ook losgelaten kan worden op nummers die zich daar ogenschijnlijk totaal niet voor lenen. 'Under My Thumb' van de Rolling Stones en 'Get It On' van T-Rex bijvoorbeeld, welke ineens wel een stuk leuker worden door de Ministry aanpak. De hysterie breekt echter pas echt los als 'Radar Love' van de Golden Earring aan de beurt is. Mocht je je ooit afgevraagd hebben hoe deze klassieker zou klinken met rollende double-bass, dan heb je nu je antwoord. Geweldig! Hetzelfde lot is Deep Purple's 'Space Truckin' en Ram Jam's 'Black Betty' beschoren. Op zich kunnen deze giganten al niet meer stuk, maar ze op deze manier een nieuw gedaante horen krijgen is zeker niet verkeerd.

Ook de meer bluesy klanken moeten er aan geloven. Mountain's 'Mississipi Queen', ZZ Top's 'Just Got Paid', maar het bontst maak Meneer Jourgensen het met 'Roadhouse Blues' van The Doors (stond ook op 'The Last Sucker'). Waar het origineel gezapig doorploegt en van enige spanning geen sprake is heeft Ministry dit nummer verandert in razend snelheidsmonster waar zoveel dreiging vanuit gaat dat Jim Morrison van schrik zo zijn kist uitrolt. Het navolgende 'Supernaut' kan je ook terugvinden op de werkelijk uitstekende 'Nativity In Black: A Tribute To Black Sabbath' schijf. 'Lay Lady Lay' is origineel van Bob Dylan, maar inmiddels door tientallen anderen van een nieuw jasje voorzien. Ministry deed dit in 1996 voor het album 'Filth Pig', maar wat mij betreft hadden ze op 'Cover Up' weg kunnen laten, want ongeacht welke versie je neemt, dit is wel zulke slappe troep dat zelfs Ministry er niks fatsoenlijks van weet te bakken. De plaat sluit af met 'What A Wonderful World', de evergreen van Louis Armstrong, welke de eerste helft van het nummer nog redelijk dicht bij het origineel blijft, maar halverwege gelukkig omslaat in een gezellig beukfeestje. Dit liedje komt op mijn promo exemplaar trouwens ook nog een keer terug als 'hidden bonus track', maar dat is dan niks meer of minder dan de 1e helft van het eigenlijk afsluitende nummer, en die is - zoals bekend - niet om aan te horen.

Met 'Cover-Up' heeft de band een prima product op de markt gebracht. De fans van het Ministry geluid kunnen hun lol op, en omdat de band op geheel eigen wijze een bijzonder leuke en verrassende draai hebben gegeven aan een aantal classics die zich voorgoed in ons collectieve geheugen hebben genesteld ben ik met dit plaatje ook bijzonder tevreden. Een uitstekende coverplaat waar velen nog een voorbeeld aan kunnen nemen.

<< vorige volgende >>