Korpiklaani  - Korven Kuningas

Korpiklaani - Korven Kuningas

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Vera : Het gaat al een hele tijd hard voor de olijke clan uit de Finse wouden Korpiklaani. Sinds 'Voice Of Wilderness' in 2005 uitkwam, konden we wel elk jaar een nieuw album van de sympathieke folk bende verwelkomen en dit met stijgend succes. In 2008 wordt die traditie gewoon verder gezet want op 21 maart kan het vijfde studioalbum 'Korven Kuningas' (De Koning Van Het Woud) ons humeur weer lekker gaan opkrikken met maar liefst veertien nieuwe - meestal uitgelaten en hupse - folk nummers met een metal injectie.

Een graadmeter voor dit succes is dat dit album op Nuclear Blast uitkomt en het hardwerkende zestal nu dus tot de hoofdacts van het genre behoort, iets wat ze op de komende Paganfest tournee zeker zullen waarmaken. Aan de formule is niets veranderd en dat hoeft ook niet. 'Korven Kuningas' trekt de lijn van 'Tervaskanto' gewoon door en biedt voornamelijk up-tempo nummers die uitnodigen tot feestvieren en hossen. De meeste nummers zijn in het Fins gezongen, maar voor de single 'Keep On Galloping' - die op 14 februari uitkwam - koos men de Engelse taal. Ook het mooie, tragere 'Gods On Fire' met zijn tokkelende gitaren is voor niet-Finnen verstaanbaar. Ditmaal is het vooral accordeon die het voortouw neemt - soms een beetje teveel volgens mij op het gevaar af te oubollig te gaan klinken - maar ook viool, jouhikko, percussie en in mindere mate fluit ('Syntykoski Symmehessin') geven de nummers wederom hun typische Korpiklaani geluid. Plus de ruwe en meestal jakkerende vocalen van Jonne natuurlijk. Tekstueel is dit het meest donkere album dat de band ooit maakte. De weemoed is mondjesmaat verwerkt in korte vioolintermezzo's of een akoestische gitaar, maar verder is dit een album waarvan enkele nummers live vast weer tot klassiekers zullen uitgroeien. Voor het uitstekende 'Metsmies' heeft men zopas een video gemaakt. Het titelnummer dat dit album afsluit verdient ook nog een woordje uitleg. Met verbazing stel ik vast dat dit vijfentwintig minuten duurt. Het vangt weemoedig aan met folk instrumenten en inheemse zang, gaat over in een acceleratie met boeiende instrumentale passages, maar na zes minuten krijgen we enkel nog mistige trommels te horen tot het einde. Een beetje sneu om dit zo lang te rekken, maar kom het zal wel een bedoeling hebben en die ga ik nu eens aan bassist Jarkko vragen, want daar ben ik toch benieuwd naar.

<< vorige volgende >>