Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Winds Of Plague - Decimate The Weak

Winds Of Plague - Decimate The Weak

Label : Century Media | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Vera : Deze band past perfect in het plaatje van moderne, agressieve metal die zowat alle invloeden op één hoop gooit en er een eigen mengsel van brouwt. Deze mix van melodieuze death metal, metalcore, klassieke heavy metal, een vleugje black metal en een constante achtergrond van symfonische arrangementen mag dan niet de gemakkelijkste zijn om te behappen, de jongens weten duidelijk wel waar ze mee bezig zijn.

Ze bestaan dan ook al vanaf 2002, toen nog als Bleak December, maar zij veranderden hun naam in Winds Of Plague vlak voor het debuut 'A Cold Day In Hell' door Recourse Records werd uitgebracht. Er werd vervolgens veel getoerd, o.a. met Bleeding Through, waar men al eens mee vergeleken wordt. In de zomer van 2007 trok men door het uitgestrekte thuisland - ze komen uit de Verenigde Staten, Zuid Californië - met Suicide Silence en Despised Icon, en later door Europa met Shai Hulud en Dead Hearts. Kortom, deze zes mannen zijn klaar voor het grote werk nu hun tweede album 'Decimate The Weak' eind januari verschijnt via Century Media.

'A Cold Day In Hell' is een symfonisch intro waarna de gitaren invallen, maar die hel breekt pas los in 'Anthems Of Apocalypse'. We krijgen meteen alles in dit nummer: schreeuwerige zang van brulboei Johnny Plague die nauw aanleunt bij hardcore, stevige riffs die erg mooi verfraaid worden door progressief getinte vingervlugge solopartijen (denk aan Arcturus en Winds) en rijke symfonische arrangementen die dit beenharde metalen harnas heel frivool dooraderen. Het is een combinatie die op papier misschien vreemd lijkt, maar hoe meer je er naar luistert, hoe meer je ervan geniet. De progressieve toon in de muziek is nodig om de heftige drukte van gitaren en rebelse, agressieve zang enigszins te temperen. Let bijvoorbeeld op hoe men plots halt houdt en overschakelt naar een emotionele, bloedmooie gitaarsolo in 'Angels Of Debauchery' of de sprankelende pianoklanken in het mediumtempo 'One Body Too Many'. 'Reloaded' daarentegen is een gebalde scheldtirade. Want wees gerust, ondanks de minieme adempauzes die ik hier even vermeld heb, is dit een drukke en heftige plaat die live voor constante moshpits zal zorgen. Bovendien hebben producer Daniel Castleman (As I Lay Dying) en Tue Madsen (mix) weer voor een uitstekend geluid gezorgd. Ik denk dat we in 2008 nog veel gaan horen van Winds Of Plague. Zij starten het nieuwe jaar alvast met een lange tournee door de US met Dead To Fall. Intussen kunnen wij in Europa ons gaar stomen met 'Decimate The Weak'.

<< vorige volgende >>