Opeth - The Roundhouse Tapes

Opeth - The Roundhouse Tapes

Label : Peaceville | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Evil Dr. Smith : Opeth heeft met dit live album een kleine traditie in ere hersteld. Met 'Ghost Reveries' waren ze er even van afgestapt, maar 'The Roundhouse Tapes' heeft net als hun andere albums weer een titel dat refereert naar illustere of obscure albums uit ver vervlogen jaren. Vervang de letter 'R' door een 'S' en bij menig NWOBHM-liefhebber zal een belletje zo hard moeten rinkelen als een air raid siren. Tevens is dit album verschenen op Peaceville, het label waar destijds 'Still Life' op verscheen, en zijn de negen nummers op deze negentig minuten durende dubbelaar een prima dwarsdoorsnede van de discografie van de band. Aangezien hun vorige live registratie de nadruk legde op de serene klanken van 'Damnation' (de DVD 'Lamentations', welke deels op CD verscheen in de gelimiteerde 'Collecter's Edition Slipcase'), heeft de band er goed aan gedaan om dit op 6 november 2006 te Camden Roundhouse (Londen) vastgelegde optreden de nadruk te leggen op het hardere werk. Zo is zelfs de overdonderende death metal erupties van 'Under The Weeping Moon' van debuutalbum 'Orchid' van de partij. Kortom: de nostalgische blik op het verleden is in al zijn facetten aanwezig op deze release.

Wat maakt dit live album meer dan een 'greatest hits met publiek'? Mede door de bulderend vette sound, Mikael's grunt die de strontkorsten door je oren laat stuiteren, de dampende live ambiance en de afgewogen en 'heavy' setlist (zeikers zullen altijd om hun eigen favorieten miepen, of dat er makkelijk nog een uur meer aan muziek op deze twee schijfjes kon staan) zie ik geen enkele aanleiding om dit album nit in het rijtje te plaatsen van 'Unleashed In The East', 'Live And Dangerous', 'Strangers In The Night', 'Alive I & II', 'The Eagle Has Landed', 'Live After Death' en 'Live Shit: Binge & Purge'. Oja, en natuurlijk de gort- en gortdroge humor van Mikael kerfeldt die er godzijdank niet helemaal tussenuit geknipt is. Mocht dit nou nog niet voldoende zijn, dan kun je nog altijd de DVD registratie afwachten die begin volgend jaar zal moeten verschijnen: dan krijg je er de lelijke boeventronies van de Zweden bij, aangevuld met geouweneel van de bandleden en fans, en wat footage van geklooi tijdens de soundcheck. Is dat nog steeds niet voldoende reden om tot aanschaf over te gaan, ja tsjongejonge [diepe zucht] wacht dan maar het volgende studio album af die ze op dit moment (november) aan het opnemen zijn. Die heeft vast en zeker wel weer imposanter artwork van Travis Smith, want dat is misschien de enig denkbare imperfectie van deze release.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

<< vorige volgende >>