W.A.S.P. - Dying For The World

W.A.S.P. - Dying For The World

Label : Metal-Is | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Horst : 'Fuck political correctness; that went down with the Trade Center'. Duidelijke taal van Blackie Lawless, sinds jaar en dag voorman van het Amerikaanse WASP. Het is duidelijk dat Blackie andermaal geen blad voor de mond neemt op dit alweer tiende studio album, maar waar WASP in het grijze verleden vooral bekend stond om de, volgens de politiek correcten en religieuze fundamentalisten, ronduit smerige seksuele fantasie├źn ('Animal: Fuck Like A Beast', 'Don't Cry, Just Suck', weet U nog wel?), is het de laatste jaren toch even wat anders geworden in tekstueel opzicht, en dat geld ook voor het nieuwe album 'Dying For The World'.

Voor de geboren New York'er Lawless was de aanslag op het World Trade Center natuurlijk een slag van Bijbelse proporties, maar inspireerde hem tegelijkertijd tot het schrijven van het, tekstueel gezien, meest brute album sinds tijden. Zoals de goede man het zelf verwoordt: "This is without question, the most vicious album I've ever done lyrically. I want people to understand that this thing we're dealing with is a long way from over. This whole Middle East situation is going to have to be dealt with sooner or later." Naast uiteraard een aantal nummers gewijd aan dit thema krijgen traditioneel ook de muziekindustrie en religie een veeg uit de pan, maar Blackie is ook niet bang voor een stuk zelfkritiek, getuige het nummer 'My Wicked Heart', dit alles natuurlijk op zijn eigen onnavolgbare wijze. Recht voor zijn raap, zonder enigszins rekening te houden met de meer gevoelige types op deze planeet (en zo hoort het ook, hulde!).

Muzikaal gezien zit het ook weer bijzonder snor met dit nieuwe product, zolang je maar geen radicale koerwijzigingen verwacht. Het ligt allemaal in dezelfde lijn van albums als 'Kill Fuck Die', 'Unholy Terror', maar meneer Lawless is er weer in geslaagd om weer een paar bijzonder fraaie deuntjes bij elkaar te schrijven. Natuurlijk hakken de rappe jongens er weer lekker ouderwets in, en met nummers als 'My Wicked Heart', 'Hell For Eternity', 'Revengeance Be Thy Name' (wat me wel wat doet denken aan 'Show No Mercy' uit 1984) en 'Stone Cold Killers' is het hier al gauw feest. Uiteraard staan er ook wat meer ingetogen tracks op, maar wat bij ondergetekende het meest blijft hangen is de meesterlijke semi-ballad 'Hallowed Ground'. Een Metal ballad in de meest traditionele zin van het woord, met een rustig begin, wat overloopt in heavy refreinen met spetterend gitaarwerk, met in de hoofdrol Blackie's vocalen, want godskolere nog aan toe, wat staat die man een partij emotioneel te zingen, geweldig! Dit nummer staat trouwens twee keer op deze schijf, aan het eind kom je namelijk nog een akoestische versie tegen, ook erg fraai, maar lang niet zo indrukwekkend.

Kortom, een uitstekende Metal schijf met veel power, attitude en emotie, en zo mag ik het graag horen. WASP bestaat nu al bijna twintig jaar, maar door middel van 'Dying For The World' bewijzen ze eens te meer nog steeds relevant te zijn.

<< vorige volgende >>