Wyrd - Kammen

Wyrd - Kammen

Label : Avantgarde | Archiveer onder black/pagan metal

Release type: Full-length CD

Vera : Bij het zien van de naam Wyrd moet ik natuurlijk meteen denken aan het gelijknamige album van Elvenking. Maar dit blijkt een Finse band te zijn die eerder een aantal albums uitbracht op het Millenium Metal / Solistitium label (later heruitgebracht door Omvina) maar ik denk dat dit veelal beperkt was tot Finland. 'Kammen' is het eerste album dat uitkomt op Avantgarde Music. Het is een album vol atmosferische heidense black metal dat sterk is in sfeerschepping, een op muziek gezette ode aan de Noordelijke mythologie en folklore.

Narqath is diegene die alle muziek componeert en alle instrumenten bespeelt, maar er is wel een drummer van vlees en bloed. Sinds 2005 is dat JL Nokturnal, dezelfde man die bas speelt tijdens live concerten van Yearning. Al in 1997 begon Narqath muziek op te nemen, aanvankelijk thrash metal met Viking spirit; maar na drie demo's trad er een stijlverandering op en zo ontstond Wyrd in 2000. Van de thrash wortels is niets meer te merken en dit is zelfs een bijzonder traag album om onder de noemer black metal te rangschikken. Ook al ademt 'Kammen' nog een pure underground sfeer met niet al te superieure productie, toch heeft het album zeker kwaliteiten en bovenal veel charme. Ik weet het, een beetje vreemde uitdrukking in ons aller black metal jargon, maar toch is het zo.

De lange nummers zijn innerlijke verzuchtingen op toon gezet. Ruwe black metal passages worden dikwijls afgewisseld met akoestische passages, zweverige gitaarsolo's, geheimzinnig gefluister of slepende mediumtempo fragmenten. In het herfstige 'October' neigt men zelfs naar doom metal. En zelfs tijdens snauwerige black metal stukken behoudt men steeds iets slepend. Dat is knap gedaan, al is de gewone zang niet altijd optimaal en gaat die in sommige gevallen iets zeurderig klinken. Toch haalt dit album een vrij hoge score omdat sfeerschepping nog steeds belangrijker is dan techniek. Ook slaagt Narqath er in om vrij origineel uit de hoek te komen, gedurfd zelfs. De enige referentie die in me op kwam was Dornenreich en dat kan de man rustig als een groot compliment beschouwen.

Het album komt ook uit op vinyl met een andere volgorde van de songs en verschillende hoes. Eveneens enkel op de vinyl versie vinden we de Katatonia cover 'I Break'. Een man met meer weemoed dan woede, die Narqath.

<< vorige volgende >>