Dawn Of Solace - The Darkness

Dawn Of Solace - The Darkness

Label : Locomotive Music | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Wanneer Tuomas Saukkonen muziek begint te schrijven voor het album 'The Ghost' van Before The Dawn eindigt hij uiteindelijk met meer dan dertig nummers. Veel te veel voor een album en een dubbelalbum is uitgesloten. Hij merkte dat een aantal nummers trager, melodieuzer en (nog) donkerder waren dan de anderen en besloot ze te bundelen onder een andere naam Dawn Of Solace. Daar de muzikant de laatste jaren als eenzaat opereerde vormde dit geen enkel probleem en kunnen we nu genieten van die duistere pareltjes die destijds ontstonden in het ongenaakbare Finland dat ons al zoveel moois opleverde.

'The Darkness' neemt zijn tijd om ons in de juiste sfeer te brengen met geheimzinnige klanken en akelig donkere gezangen, als van een andere wereld. Dan weerklinken akoestische gitaren, voorzichtig en broos lijken ze, maar schrik niet, dan plots komt de uitbarsting met passionele grunts. Draai dit op hoog volume! Je wordt meegesleept in een draaikolk van intense klanken, gezeten op een wolk van harde gitaren en zwevende synthesizers. Weldra doen heldere gezangen hun intrede. Deze horen toe aan Lars Eikind die we ook kennen van Winds en Honcho. Hij zorgt op dit album voor de cleane vocalen en dat contrasteert op een fantastische manier met de wanhopige grunts van Tuomas. Het slepende mediumtempo 'I Was Never There' legt de lat nog hoger. De repetitieve gitaarriffs worden getemperd door de sereen gezongen titel (alweer door Eikind) en als slagroom op de taart voegde Jukka Salovaara er een prachtige gitaarsolo aan toe. Deze tweede muzikant die Tuomas in zijn muzikaal universum toeliet voegt ook nog wat "screams en achtergrondzang toe aan het album.

De vertwijfeling van de zoekende geest wordt treffend gellustreerd door de intro van 'Dead Air' dat later toch weer een krachtige uitbarsting kent met grunts. Dit album is doordacht opgebouwd. 'I Am Chaos, I Am Destruction' biedt in tegenstelling tot zijn negatieve titel een oorstrelend verloop. Akoestische gitaren met zwevende toetsen gaan over in elastische riffs en langzaam maar zeker bereikt dit nummer een intense climax. Dan is het tijd voor introspectie. Mooi geserveerd in 'Winter Song', weemoedig gezongen door Eikind. Van in het begin stevig is 'Wrath Of Gods Amongst Us', een vrij snel nummer. Het blijft verheven door de simfonische keyboards. 'Avalanche' is niet meer of minder dan een donker uitgeleide met toetsen en akoestische gitaar.Tot slot wil ik er nog aan toevoegen dat Dawn Of Solace zeker geen kopie is van Swallow The Sun, maar dat de fans van deze band zeker ook 'The Darkness' zullen koesteren.

<< vorige volgende >>