Teeth Of Lions Rule The Divine - Rampton

Teeth Of Lions Rule The Divine - Rampton

Label : Rise Above Records | Archiveer onder

Release type: Full-length CD

Erik : Oeh! Laat ik u even TOLRTD even voorstellen : Justin Greaves (Iron Monkey/Hard To Swallow), Greg Anderson ( Sunn 0))), Goatsnake en Thorr's Hammer), Lee Dorrian (Cathedral, Napalm Death) en Stephen O'Malley (Khanate, Sunn 0))) en Burning Witch). Niet de minste namen, evenals de wederom terugkerende Billy Anderson achter de productieknoppen.

Wat biedt dit project van Lee Dorrian, die al een jaartje of zo op de plank lag, met "Rampton nu? Allereerst het nummer "He Who Accepts All That Is Offered (Feel Bad Bit Of The Winter). En net zo lang als de naam die dit nummer draagt, zo lang bedraagt de speelduur. Maar liefst 29:25 minuten! Wie doet dat tegenwoordig nog? Het nummer is ontzettend minimalistisch. Beginnend als een krassende plaat, gevolgd door eentonige drums, gitaren als overvliegende vliegtuigen, die met een plotse versnelling en blast van drums en gitaren de aankondiging van Lee zijn stem als een kathedralenklok inluidt. Het is een melacholische mastodont, kwaadheid en agressie vertonend en introducerend. Het sleept, het trekt, het onderdrukt, het is zwaarmoedig en bedroeft, en in bewondering sluipen de loodzware minuten voorbij tot de gitaren minutenlang zoemend een einde inluiden van een ware doomklassieker.

Het tweede nummer is een "shorty (slechts over de 7 minuten), maar een uitermate leuke verrassing. Het betreft de cover "New Pants & Shirt van de ondergewaardeerde undergroundband Killdozer. Het al zo trage originele klaaglied wordt door een gehaktmolen gehaald en ng trager gespeeld. De vocalen zijn ook vertraagd quasi vervormd om de zware melancholische origineel na te bootsen. Het levert een verrassend resultaat op, maar het mist uiteraard de charme die een band als Killdozer door de jaren heen heeft verworven. Killdozer, you love them, you hate them. Een knallend doomeinde van het nummer gaat over in het derde en tevens laatste nummer van enkel 18 minuten, "The Smiler (wat een optimistische titel!), is een doomstukje om van te smullen. De vocalen klinken erg apart en alle bijgaande instrumenten zorgen voor een geweldige atmosfeer, waar je de chaos in je eigen leven door gaat relativeren. Een Hammond orgel zorgt voor een horrorffilm-achtige verbreding van dit nummer. Muzikaal doet het me denken aan Burning Witch. Deze muziek wordt door het label omschreven als een "gedachten afstompende opium doordrenkte gekrioel en verrek, ze slaan de nagel op hun kop...
Ik ben ZWAAR onder de indruk.

<< vorige volgende >>