Epica - The Divine Conspiracy

Epica - The Divine Conspiracy

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Kim : Ik was erg benieuwd naar wat de nieuwe CD zou brengen na een wisseling van platenmaatschappij (van Transmission naar Nuclear Blast) en drummer (Jeroen Simons vervangen door Arin van Weesenbeek). Op deze plaat blijkt dat ze zich prima door alles heen hebben geslagen. Ook in het licht van deze veranderingen heeft Epica gelijk geprobeerd hun stijl ietwat te wijzigen, zonder dat dit ten koste ging van de muzikale ontwikkeling.

Bij de eerste luisterbeurt ontdek ik meteen al wat opvallende nieuwe wendingen; om te beginnen is het intro sfeervoller dan voorgaande CD's: je zou het zelfs in kunnen passen in een grote fantasy filmklassieker. De nummers zijn agressiever, bombastischer en minder catchy. Daardoor klinkt dit album innovatief en houdt de muziek de aandacht van de luisteraar beter vast. Verder zijn de gitaren meer naar de voorgrond verschoven terwijl de toetsen juist minder centraal in het geheel zijn komen te staan. Herhalingen van refreinen en koren zijn bijna niet aanwezig en dat zie ik als een groot pluspunt; progressie. Donkere, schreeuwende grunts zijn in het overgrote deel van de nummers aanwezig; een van de gast-brulboeien is Sander Gommans (After Forever) in het nummer 'Death of A Dream'.

Het meest indrukwekkende aan deze hele plaat vind ik toch wel de stem van Simone: verbijsterend en prestigieus. Wauw! Wat heeft zij zich enorm ontwikkeld in haar stemgeluid! Dat zal ze met name te danken hebben aan de vele optredens van de afgelopen twee jaar. Die hebben daar zeker een steentje aan bijgedragen! Haar opera stem verruilt ze regelmatig voor een stoere rockstem. Dit komt vooral tot uiting in nummers als 'The Obsessive Devotion' en 'Never Enough'. Toch is het typische Epica geluid van de twee voorgangers nog duidelijk terug te horen op dit nieuwe album, met name de drums, koorpartijen en de 'Arabische' melodien in 'The Embrace that Smothers' stukken (een serie waar op deze plaat eindelijk een slot aan wordt getoverd door meneer Jansen). Het nummer 'Fools of Damnation' heeft zeker het typische oude After Forever geluid ten tijde van 'Prison of Desire' en 'Decipher'. Jammer is wel dat de drumpartijen erg veel overeenkomsten hebben met eerder werk; ik had graag gezien dat de drums wat meer waren meegegaan met de algemene vooruitgang van Epica op 'The Divine Conspiracy'.

Sascha Paeth en Amanda Sommerville hebben ook deze keer weer een grote lepel in de pap gehad tijdens de productie van deze CD. Ze hebben wederom goed werk afgeleverd, en vanzelfsprekend levert Amanda op deze plaat ook weer haar vocale bijdrage. Een leuk weetje is dat Gjalt Lucassen (ja, de broer van Arjen) het gesproken stuk op zich neemt in het nummer 'Living A Lie - The Embrace That Smothers Part VII'. Jammer is dat het concept weer een beetje blijft hangen bij het thema God en geloofsovertuigingen: dat is op 'The Phantom Agony' en "Consign to Oblivion' toch wel een beetje uitgemolken.

Mijn conclusie: een doorgroei van adolescentie naar volwassenheid, zo zou je 'The Divine Conspiracy' kunnen omschrijven. Een meer dan goede opvolger van 'Consign to Oblivion' maar mijn inziens toch een wat voorzichtige stap naar een eigen geluid. Het had nog iets radicaler gemogen van mij, wat meer uitdagender. Epica fans zullen echter nog lang kunnen teren op deze CD, want het is een plaat die zeker niet vlug zal gaan vervelen op menig CD- of MP3 speler. Helaas zal er geen SA-CD verschijnen (voor nog meer geluid genot) zoals bij 'Consign to Oblivion' het geval was. In ieder geval kijk ik erg uit naar de CD-presentatie van de band in de Effenaar (19 oktober 2007) waarvan de band beloofd heeft dat dit album integraal gespeeld zal worden. Mocht je daar niet bij kunnen zijn, probeer dan in ieder geval deze plaat te scoren!

<< vorige volgende >>