Arch Enemy - Rise Of The Tyrant

Arch Enemy - Rise Of The Tyrant

Label : Century Media | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Patrick : Na zijn vertrek uit Carcass formeerde Michael Amott Arch Enemy. En direct vanaf 'Black Earth' (1997) was de erkenning en het succes daar. Ook 'Stigmata' (1998) en 'Burning Bridges' (1999) werden ware klassiekers. Geflankeerd door een technisch gitaar duo werden melodie en agressie vermengd en dit bezorgde Arch Enemy al snel een reputatie als 1 van de bepalende bands in het (sub)genre. Na de komst van Angela Gossow schoot de komeet van Arch Enemy helemaal omhoog en … ach wat; 'Rise Of The Tyrant' is alweer het zevende album van Arch Enemy en iedereen weet ondertussen toch wel wat die aan deze band heeft en is die hele geschiedenis riedel onnodig?

Ook 'Rise Of The Tyrant' biedt weer een typisch Arch Enemy geluid. De band grijpt terug op het geluid dat het liet horen op 'Wages Of Sin'. Of dat te maken heeft met de hereniging van Christopher Amott? Arch Enemy straalt in elk geval weer een flinke dosis herkenbaarheid uit. Maar dat is meteen ook de achilleshiel van deze cd. Het vernieuwende element is er niet (meer) en het zou zomaar kunnen dat je 'Rise Of The Tyrant' te voorspelbaar vindt of zelfs van mening bent dat de band in herhaling valt. Het gebrul van Angela is er niet minder om geworden, de snelle, melodieuze riffs zijn wederom aanwezig en worden aangevuld met een lading fraaie solo's. De agressieve, brutale uitstraling van de nummers heeft er ook niet aan ingeboet en met 'Blood On Your Hands', 'The Last Enemy', 'I Will Live Again', 'Rise Of The Tyrant' en 'The Great Darkness' (met koor) kent ook dit album zijn Arch Enemy klassiekers in wording. 'Intermezzo Liberte', een instrumentaaltje, laat ook een iets ingetogenere kant van de band horen. Met Frederik Nordstrom (At The Gates, Dimmu Borgir, In Flames) achter de knoppen is een goed, maar krachtig geluid eigenlijk op voorhand al gegarandeerd en dat is ook op Arch Enemy's nieuweling niet anders.

'Rise Of The Tyrant' mag weliswaar niet innovatief zijn en een geluid laten horen dat we van Arch Enemy al eerder gehoord hebben, het niveau van een 'Wages Of Sin' komt ook weer behoorlijk in de buurt. Als jij herkenbaarheid prettig vindt en Arch Enemy jou met alle releases tot nu toe heeft kunnen boeien, zal ook 'Rise Of The Tyrant' weer een cd zijn waar je enorm van kunt genieten.

<< vorige volgende >>