Listen live to Radio Arrow Classic Rock

Ensiferum, Graveworm & Communic

Biebob - Vosselaar (België) 4 januari 2005

Nieuwe ontdekkingen kruiden het leven op een aangename manier. Vanavond zak ik af naar de Belgische rocktempel omwille van Graveworm, maar nadat ik me geïnformeerd had over de stijl van de andere bands beloofde het een knalavond te worden. En dat was het ook. Graveworm speelde een verdienstelijke set en hun toegankelijke black metal kon al op heel wat succes rekenen, Communic was een meevaller en bij Ensiferum sloeg de vonk helemaal over op het publiek.

Door: Vera

Fotograaf: Vera

COMMUNIC

Communic is een nieuwe Noorse formatie die enkele maanden terug hun debuut 'Conspiracy In Mind' uitbracht. Dit album blijkt geproduceerd te zijn door ex Invocator man Jacob Hansen, die nu als gitarist is toegetreden tot Beyond Twilight. De muziekwereld is soms kleiner dan je denkt en zo'n cirkeltjes trekken is altijd leuk. Communic wordt heel deze tournee bijgestaan door de Deense toetsenist Peter Jensen. Het is vanavond het eerste concert van de Europese tour en misschien dat zanger/gitarist Oddleif Stensland daarom nog een beetje onzeker het publiek inkijkt. Of anders omdat de zang in de meeste kritieken als zwakste factor van het album werd beschouwd. Wie zal het zeggen, de muziek viel best mee in ieder geval, een mix van zware riffs, atmosferische passages en de licht hese maar niet grommende vocalen van de vriendelijke blonde frontman. De titelsong van het album noteerde ik als zijnde het hardste nummer van de set.

band image


GRAVEWORM

Deze Italianen waren in heel prille vorm in 1997 al eens aan mijn neus voorbij gegaan, toen ze geprogrammeerd waren als eerste band van een package met Lake Of Tears, Crematory en Therion, maar schitterden door afwezigheid. Nu zijn we acht jaar later en de band uit Tirol (het Duits sprekende gedeelte van Italië) is inmiddels een ervaren band met vijf albums, waarvan de laatste '(N)Utopia' weer een echte knaller is. Hun ruwe maar toegankelijke black/death metal wordt ondersteund door veel keyboards van Sabine Mair, die al op levendige commentaar kan rekenen wanneer ze in doorkijkblouse over het podium wandelt. Verder zit ze verstopt achter haar immense apparatuur en is het de imposante zanger Stefan Fiori die de show steelt, op de hielen gezeten door gitaristen Flarer en Righi. Stefan heeft op de ene arm zwarte tribal tatoeages, op de andere de inscriptie MCMXCII, tevens het afsluitende nummer van de laatste cd. De zeskoppige band vliegt er in op volle kracht en brengt heel wat nummers van '(N)Utopia', maar ook wat ouder werk. Tijd voor een echt uitgebalanceerde set is er in deze drie kwartier niet, maar ik herinner me dit concert met welbehagen en als een ongelofelijke energiestoot. Volgende keer hopelijk wat langer!

band image


Setlist

I-The Machine
Legions
(N)Utopia
Awaiting
Fear Of The Dark
Never Enough
Hateful Design
Abhorrence

ENSIFERUM

Ensiferum is een Finse band die onlangs nog de Xmas Metal festiviteiten opende, dus was ik een beetje verbaasd dat de mannen het vanavond al tot hoofdact gebracht hadden. Maar de zaal was flink gevuld en al spoedig werd het duidelijk waar deze horde jonge Vikingen dat aan verdiend hadden. De band heeft vanavond een nieuwe bassist bij, Sami Hinkka, maar de opmerkelijkste transfer is gebeurd in de voorste gelederen. Jari Mäenpää verliet in 2004 de band om zich te concentreren op Wintersun. Zijn vervanger is Petri Lindrooos (Norther) en die kwijt zich uitstekend van zijn taak. (zang, gitaar)

Om half tien wordt het mysterie ontsluierd. Er weerklinkt sfeervolle volksmuziek die aanzwelt, er wandelt alweer een in het zwart geklede vrouw naar de toetsen en een lange, blonde gast met een potsierlijk hoedje wuift het publiek gedag. Die begroeten de muzikant met een jovialiteit als ware het de buurjongen. Een piepjong publiek vanavond trouwens, maar dat hoorde bij de gemiddelde leeftijd van Ensiferum, zo te zien. Vier muzikanten met bleek, ontbloot bovenlijf, van Scandinavische afkomst en wat ik hoorde beviel me alvast schitterend. De folk klanken losten op in metal gitaren en een stevige achtergrond van de stugge ritmesectie. Dit zorgde al meteen voor een uitbundig sfeertje, 'n beetje een mix van een kampvuur evenement en een moshpit. Moeilijk voor te stellen, maar daar kwam het op neer. Zeker toen in 'Lai Lai Hei' die pagan viking folk toestanden tot nog meer vrolijke heidense dansen leidden. Het hoedje van de zanger is allang in de hoek gezwierd en nu pas vallen de beide zwarte strepen op ieders wangen op. Krijgshaftig en stoer is het imago, maar toch te vriendelijk en jong om echt kwaadaardigheid tentoon te spreiden. Ik denk hier meteen aan bands als Finntroll en Waylander die hun hoempa folk elementen ook op een aangename manier in black/death metal dopen. De zang is deels krijsend, deels manhaftig episch en zuiver. Over zuiver gesproken: het geluid is vanavond kristalhelder en wat is dat een streling voor de oortjes. Er worden nog opvallend veel nummers van de eerste cd gespeeld en de trouwe fans zingen woord voor woord mee. Ik hield stand op de eerste rij ondanks een af en toe behoorlijk onstuimige moshpit. De sfeer zat er dus vanavond dik in. Het zal de laatste gelegenheid geweest zijn om de gelimiteerde cd met vroegere demo's aan te schaffen voor een prikje (10 euro), want inmiddels staat er op de site dat de verkoop is stopgezet. Dit was een concert dat me bij zal blijven!

band image


Setlist

Iron
Token Of Time
Lai Lai Hei
Tale Of Revenge
Little Dreamer
Windrider
Old Man
Slayer Of Light
Into Battle

Hero In A Dream
Treacherous Gods

Battle Song

<< vorige volgende >>